leoeosseus

martes, 1 de xullo de 2008

Fusilando

Cando digo fusilar refírome a facer fotos doutras fotos que isto é outra das vantaxes das cámaras dixitais.


As últimas fotos que fusilei son do libro " A illa de Ons, unha cultura, unha identidade " onde saen fotos da década dos 60 feitas por un sueco que estudou antropoloxía e, despóis de estar nas illas Faroe, pasou a vivir na illa Ons. A vida fixo das súas e o sueco rematou por namorar e casar cunha moza da illa. Bueno, supoño que aquí haberá unha historia ben fermosa de amor esperando por unha película pero eu non vou facela. O que si vou facer é deixar fotos fusiladas dese libro feitas por un sueco que quixo retratar unha xente e uns costumes diferentes.
















Etiquetas: , , ,

15 comentarios:

Ás 13:42, 02/07/08 , Blogger V dixo...

Gústame o concepto de fusilar fotos, é unha idea moi boa para conseguir imaxes que doutra maneira sería difícil.

Un saúdo.

 
Ás 18:57, 02/07/08 , Blogger d´Agolada dixo...

Si, eu tamén fusilo algunhas fotos de cando en cando. Apertas.

 
Ás 22:52, 02/07/08 , Blogger Suso Lista dixo...

Fíxate nos rostros das xentes, son a alegría pura.

 
Ás 23:12, 02/07/08 , Anonymous Anónimo dixo...

son a inocencia pura: o grande acontecemento, saír nunha fotografía...!

 
Ás 23:48, 02/07/08 , Blogger LM dixo...

o rosto da gente é fermoso mas as vacas som rijas como há tempo que nom se ve uma...

 
Ás 00:18, 03/07/08 , Blogger busto.agolada dixo...

Eu non coñecía este significado do verbo fusilar. Pero é moito máis fermoso ca o outro que lle coñezo. E ademais é unha actividade que practico con moitísma frecuencia.
O mundo ido da illa de Ons é unha lección de historia recente. E as fotos son un tesouro. A cara da moza que leva o saco na cabeza reflicte todo no seu xesto.
Moi interesante.
Unha aperta.

 
Ás 01:17, 03/07/08 , Blogger Nébeda Piñeiro Barros dixo...

si, e agora a súa muller é un dos informantes máis importantes para os que buscamos saber un pouco máis da música tradicional. Pandereteira coma poucas.

 
Ás 12:06, 03/07/08 , Blogger fgul dixo...

fermosas fotos

 
Ás 12:36, 03/07/08 , Anonymous Anónimo dixo...

o meu avó, Antonio "o Zabala" de Cangas traballou na illa máis de 15 anos coidando cabras e collendo toxo para as cortes. Como de pequeniño tivera a polio, non lle deixaran saír da illa para xogar con outros rapaces. Sempre me contou que pasara moita fame e moito frío, pero que botaba de menos o cheiro da illa. Eu, sendo de Cangas, nunca fun a Ons...

Unha aperta

 
Ás 13:49, 03/07/08 , Blogger Mer dixo...

encántanme as fotos antigas!!

fusilar fotos, non o escoitara nunca, tomo nota

un bico

 
Ás 16:18, 03/07/08 , Blogger Lúa dixo...

fermosas fotos, e fermosa illa, bicos

 
Ás 17:51, 03/07/08 , Blogger vermella dixo...

Encántanme as fotos,a última é a expresión da naturalidade e ledicia,como se chama o fotográfo?
saúdos.

 
Ás 00:15, 04/07/08 , Blogger Bota de Chaplin dixo...

Fermoso post cheo de fotos fusiladas que nos fusilan.

 
Ás 10:22, 04/07/08 , Blogger Cuspedepita dixo...

Preciosas fotos.
¿Estarían cargando herba ou toxos no carro?
A min, que son de terra adentro, faime moita gracia ver facer estes labores agrícolas á beiriña do mar.

 
Ás 01:17, 09/07/08 , Anonymous Anónimo dixo...

Conocí a Stephen Morlin el año pasado, mesa y mantel por medio. Un experto en embarcacións tradicionais galegas, coma a dorna. Un exemplo do que é atopar o que se quere facer na vida coma unha revelación.
A historia de amor de eses dous, ben valía a pena de facer unha película.

 

Publicar un comentario

És humano ti ?

Subscribirse a Publicar comentarios [Atom]

<< Inicio