leoeosseus

domingo, 18 de xullo de 2010

Exhibición aérea

Como hai xente para todo xúntanse milleiros de persoas para ver facer acrobacias a uns avións co ruido que fan e o evidente perigo que pode haber. Eu prefiro ver avións quietiños das Aerolíneas Rebordáns porque como di o eslogan: " Somos os que somos " ou mesmo coa asa caída " Os que somos, somos " e eu son o que son.

Etiquetas:

10 Comments:

At 10:32, 19/07/10 , Blogger Dilaida said...

Si señor, pois ten vostede toda razón do mundo, cada un de nós somos o que somos e non o que queremos.

 
At 11:07, 19/07/10 , Blogger fonsilleda said...

Fas moi ben. As acrobacias e formacións son increibles pero eu, nerviosa, sempre penso no perigo gratuíto.
Creo que foi espectacular, pero eu non fun.
Saúdos

 
At 11:27, 19/07/10 , Blogger Paz Zeltia said...

Isto recórdame o de "mas vale pájaro en mano que ciento volando",
ou a súa versión "a bird in the hand is worth two in the bush"
e o avión roto e no chan, é accesible, obxeto tanxible, e non 6 voando en formación cos seus fumes de cores, gastando quinientos mil litros de gasoil de paso.

 
At 15:06, 19/07/10 , Blogger ♥ meninheira ♥ said...

cala, cala, que eu estaba en Samil ese día (comendo no Macdonals ese, que é visita obrigada cando vamos a Vigo) e dábame até medo!!

Un biquiño e segue a ser como eres :*

 
At 19:43, 19/07/10 , Blogger Carlos Sousa said...

A min gustaríame velos, pero so pensar nos atascos e no difícil que é aparcar, sempre me botou para atrás. Meu fillo foi cos seus tíos e as 8:30 da mañán xa non tiñan donde aparcar, había ata triple fila...
Fixeches ben, ese é mais seguro ata sen ala.

 
At 20:07, 19/07/10 , Blogger matrioska_verde said...

REESULTA UNHA imaxe moi divertida, o eslogan tamén axuda.

bicos,

 
At 14:38, 20/07/10 , Blogger fgul said...

Vaites; lémbrame ese avión aos vistos no museo da Revolución na Habana... Algún día teño que facer a crónica fotográfica desa viaxe (iso si, unha vez remate coa de Grecia). Saudiños e agardemos que a fin non manque demasiado...

 
At 20:14, 20/07/10 , Blogger Unknown said...

Un dia pilloume na plaia o ensayo e cagueime de medo,ejeje

O domingo fun o Verdugo, unha opción mais fresquiña.
Bicos

 
At 00:35, 22/07/10 , Anonymous Anónimo said...

E eu tamén son o que cada vez ten máis medo de voar nun avión, así que non creo que me vaian ver nunca atendendo como fan acrobacias outros.

 
At 00:47, 24/07/10 , Anonymous F. Míguez said...

¡Ei, ese artefacto está un pouco antes da subida ó Monte Aloia (onde casquei os xeonllos subindo coa bici)!

 

Publicar un comentario

És humano ti ?

Subscribirse a Publicar comentarios [Atom]

<< Inicio