Entramos no mes máis feliz e inocente do ano e Leo está todo ilusionado, claro está. Anque xa hai un compañeiriño da súa idade que di que Papa Noel non existe e a iso nós dixémoslle a Leo que entón ese neno non ía ter agasallo del e aí rematou o asunto. Leo non ten mui claro que pedir ( hai dous anos pedía follas de outono e non quería que entrase ninguén na casa de noite e o ano pasado pediu un triángulo musical que pouco usou ) e así este ano pon pegatinas " Me lo pido " a todo o catálogo de xoguetes menos nas cousas rosas, nas dos Gormitti e no patinete que é un deporte de alto risco para el. E con tanto para escoller terao doado a corte de regaladores dos reis magos, Papa Noel e o Apalpador ( este ano non está o ratiño Pérez incluido no lote ).
Onde si vai perdendo a inocencia é cos animais de Arbo. Estes días desapareceron varios pitos e díxenlle que os mataran para comer. Entón el preguntou polos ovos das galiñas e díxenlle a media mentira de que uns son para comermos e outros son para que nazan máis pitos. Tamén lle dixen que os dous porcos son para comer e díxenlle que os humanos ao final somos piores ca os lobos dos contos.
A toda esta explicación Leo non reaccionou con sorpresa como si reaccionou hai dúas semanas mirando as noticias na tele dos maiores e descubrindo que existen guerras e non son películas.
Canta inocencia lle queda por perder !.
11 comentarios:
Pois si que tes razón, quédalle moita inocencia que perder, pero déixao ir pouco a pouco, para que disfrute dela mentres poda, xa a perderá, neste mundo a todos acaban por roubarnos a nosa inocencia, máis tarde ou máis cedo.
Bicos
Demasiada inocencia que perder. Non teño nada claro que é mellor, se deixalos na inocencia ou contarles a verdade.
¿Que clase de sociedade é esta que facemos, que as veces temos que enganar os nenos?
Eu son da opinión de Dilaida. Canto máis amodiño...mellor.
Apertas
Si, concordo, que vaia pouco e pouco pero que a perda; se non fose así ía sufrir moito na vida.
A todos os dias se vai perdendo a inocência!
Faz parte deste caminhar que temos que fazer...
Pois si, meu pobre, aínda lle queda moita inocencia e xa terá tempo de perdela. Mellor de vagariño.
O primeiro desexo que se me ocorre para Leo é que nunca chegue a perder a inocencia de todo, que nunca chegue a perder a capacidade para a sorpresa, é un don moi valioso que sería bo manter... Que o Apalpador lle traia repostos para a inocencia que vaia perdendo...
Ogallá non perda nunca ese toque de inocencia que ilumina os sorrisos.
A pérdida da inocencia é inevitabel pero sempre hai que conservar unha pouquiña durante toda a vida, si non estamos perdidos.
e os pais temos moito que facer neste tema, desengañalos pero tamén facer que non perdan a ilusión e a fe pola vida.
biquiños,
Eu niso son algo pesimista:
inda que os pais os mantiveramos nunha burbulla inocente, a vida (no cole, na rúa, na tele, as accións de familiares e achegados) xa se encarga de escacharlle esa inocencia coa que nacemos...
mellor irlla desvelando co amor e con explicacions mais ou menos "lóxicas" de boca dun pai... un pai coma tí, no que confía.
uf, é moi cedo para que empece a dubidar do Papá Noel, non? que manteña a inocencia todo o posible, que cando se acaba xa non volta máis
Post a Comment