leoeosseus

Wednesday, 27 July 2016

Sexaxésimo primeiro mes ( e mais tres días )


Aquí temos a xoubiña co seu sorriso feliz. Ten uns ollos mui expresivos e sabe como usalos. O malo é cando se pon teimuda e faltona e chega a pegar e insultar. Cando lle afeamos a conduta e ameazamos con castigos di " Me olvidé " e volve estar ben ata que lle dá outra arroutada. E hai días que non sabemos que facer co ela. Espero que lle pase isto coa idade porque no fundo ten bo corazón.
Do resto coma sempre: come pouco anque hai días que come unha barbaridade pero no seguinte xa deixa de comer. Xoga co irmán a iso dos Yokai anque hai veces que remata mal o asunto. Segue co cueiro de noite e pouco máis se pode dicir dela.
Resumindo: segue activa e con carácter.

Labels:

Saturday, 23 July 2016

Tarde en Baiona


O outro día non facía tempo de praia así que fixemos de turistas e fomos a Baiona.
Unha visita imprescindible é subir á réplica da carabela Pinta que chegou a Baiona en 1493 coa nova da chegada a América. Pasear pola pasarela ata a carabela é como ir andando por riba do mar e podes case tocar os omnipresentes muxos. Na carabela os nenos distinguían os visitantes das figuras que representan mariñeiros e indios. Puideron ver canóns daqueles tempos e outras armas, tamén prantas e animais que viñeron daquelas terras e inventos como a hamaca.


Outra visita obrigada é á estatua da Virxe da Rocha coa súa escaleira en caracol no interior e o mirador na chalana na man dereita da Virxe. É de granito anque a cara e as mans son de mármore.



No parque do monte da Virxe da Rocha había un rótulo cunha cara dun trasno ou algo así e dicía " Visita ". Leo máis eu subimos por aquel carreiro e descubrimos un penedo que semellaba a cara dun ogro ou trasno. A outra é a Virxe da Rocha e esta é a raíña dos trasnos.
Dá gusto revisitar sitios de cando en vez !.

Labels: ,

Thursday, 21 July 2016

Chibo expiatorio



En todas as empresas hai un minimundo de relacións persoais. Os empregados van dun extremo a outro e así hai xente boa e compañeira e xente ruin que só mira a súa comenencia. Na Torredocaminho acontece o mesmo e teño compañeiros que son verdadeiras xoias, outros que non son malos compañeiros e algún que sobra. Este é o caso do Porcobravo, un empregado farfulleiro e faltón, que vai teso coma un pirú, que traballa ao seu ritmo: tanto bota horas co móbil como arrinca a toda velocidade e todos lle estorbamos, que tira cafés de moca dos transportistas e que pensa que só el vale e que enreda a uns e outros ( de cada vez menos ) para conseguir o que quere. Ten don de xentes e busca tema de conversa e así engana a calquera. Un dos enganados foi o xefe que o meteu nun posto con responsabilidades e todos dixemos: " Meteu a raposa no galiñeiro ".
Falando cunha compañeira da oficina dixo que o xefe cando se arrimou ao Porcobravo é que quería un " chibo expiatorio " e pregunteille que quería dicir. " Si, un chivato que espía ". Díxenlle que estaba equivocada e que comprobase o significado de " chibo expiatorio ". Ela remendou e dixo que o xefe quería un " lameculos " que non soa nada fino pero que entra na categoría do Porcobravo pero que foi máis alá e tamén acabou por meterlla dobrada ao xefe.
En fin.
Na foto un chibo camuflado que debe estar a espiar.

Labels: ,

Monday, 18 July 2016

Solucións para a calor


Unha solución sería vivir nun lugar como o da ilustración: verde e cheo de augas que corren, saltan e cain.
Pero, é claro, isto é unha utopía.


Máis práctico é acercarse á praia das corenta cordas e perseguir peixiños como Xela ou xogar unha pachanga como fai Leo que últimamente lle presta o fútbol e mirar arroaces entre chalanas, iates e bateas.


Non está nada mal refrescarse en chafarises como os que hai en Sanguiñeda, a un paso de Vilaguindastre.


E a falta de piscina pode safarse cun lavadoiro cheo de auga fresca.
O asunto é hidratarse por fóra e por dentro !.


Labels:

Friday, 15 July 2016

Quen foi ?


" Xan Ninguén, que foi a ningures e logo vén. " Esta é a resposta á pregunta curiosa de quen fixo algo e non é da incumbencia do que pregunta.
No choio aprendín iso e o de " Manoliños " referido a chinchos de tamaño pequeno.
Sigo aprendendo anque o asunto do camioneiro en Francia que atropelou a tanta xente inocente, ese si que non me ensina nada.

Labels: