leoeosseus

Wednesday, 29 June 2016

Askondo e máis



O outro día merquei un libro dun escritor de Vilaguindastre: Diego Giráldez. Merqueino non mui convencido non sei polo que. Eu coñézoo de vista e algo sei del; menos do 1 %, polo visto. E o libro abraioume. Son relatos curtos, minibiografías de xente actual que pode ser un veciño calquera ou un compañeiro de traballo. Están escritos de maneira que cada frase é un xogo literario que xa me gustaría a min escribir dese xeito. Os textos son mui orixinais e están cargados de tensión e rematados de maneira inesperada. Vaia, que o recomendo.
Aparte ten una ilustración por relato e así aprendín da cova de Askondo que a descubriron hai poucos anos e que retrato aquí.
" Galería de saldos " é o título deste libro que evidencia que o galego é un idioma totalmente válido para escribir marabillas.
Este  libro e " Un animal chamado néboa " de Ledicia Costas son mui bós exemplos de literatura galega actualísima anque o de Ledicia Costas é tan real e duro que ata deixa mal o estómago.
Buscando na interrede descubrín que os debuxos paleolíticos da ilustración son de Akakus en Libia.

Labels:

Tuesday, 28 June 2016

Os nenos de vacacións


Rematou o curso dos nenos e non comentei como o remataron. Leo sacou mui boas notas: todas notable menos un ben e un sobresaliente e segue especializado en linguas. Leo le muito ( leu 86 libros para un concurso de lectura que quedou en auga de castañas ) e escribe; anque agora está enganchado á serie dos Yo - Kai watch e canta, escribe e busca todo sobre esta serie.
Xela tamén saiu ben do curso e a profe está contenta con ela que traballa, non fala e obedece para abraio meu que lle preguntei se falabamos da mesma Xela. Todos os obxectivos están conseguidos menos coñecer o nome de todos os compañeiros pero que non sei que pasa aí que ela sábeos e da clase do lado tamén muitos. E Xela non para quieta que tanto mira a tele como debuxa como xoga cunha pelota ou fai coleccións de fotos de animais ou observa como xoga o irmán.
Na foto están nun dos poucos momentos de paz entre eles porque ou Leo chincha á irmá ou ela quere xogar a algo e Leo non quere e empeza a de San Quintín.

Labels: ,

Saturday, 25 June 2016

Repeticións varias


Repetimos as eleccións e tratei de fotografar a evolución da campaña nun taboleiro veciño. Empezou mal que o mal tempo de principio tirou co taboleiro e co que tiña pegado que foi o madrugador " En Marea ". Levantaron o taboleiro e volveron colar o cartaz de " En Marea " que se mantivo en solitario uns días ata que se arrimou o " PSOE ". Estiveron os dous sós ata que estes últimos días chegou o " PP " e arrasou no taboleiro. " Recortes cero - Grupo Verde " tamén apareceu e chantou  a súa amostra. Outros partidos non apareceron en escea e os coches dos altofalantes case non rodaron. O " Nós - BNG " pendurou os seus cartaces azuis e a versión negra case como disparando os últimos cartuchos.


E en Torneiros, remedando aos políticos, van e organizan unha fogueira de San Xoán no día seguinte repetindo a da víspera.


Pero, claro, segundas partes nunca foron boas e semella non ter muito éxito esta repetición.
A ver agora que pasa coa repetición das eleccións...

Labels: ,

Friday, 24 June 2016

Quinto ano


Neste día que empeza con fogueiras e trasnadas a nosa Xela fai os cinco anos. A xoubiña está toda contenta a pesar de que non tivo festa cos amigos. A festa foi coa familia e recibiu roupa e xoguetes ( unha pizarra, unha mochila, un peluxe de Everest, un moneco Yokai e o xogo Ido3D para facer figuras tridimensionais con rotulador ). Agora está toda entretida co seu dinosaurio tridimensional e a súa pizarra.
Saiunos unha nena mui activa.



Labels:

Wednesday, 22 June 2016

Nos ollos de Torneiros





 

 
 


Onte facía muita calor e entramos os nenos mais eu na casa da cultura do Porriño que hai aire acondicionado. Alí botei unha ollada á exposición de fotos " Nos ollos de Torneiros " feita polos alumnos do CPI da Ribeira. E alí mirei retratadas persoas e paisaxes que pasan por diante miña día si e día non que por algo vivo aquí dende o principio. Ata semella que muda o meu concepto deste bairro que naceu hai corenta anos nunha parroquia rural. Fixéronno en varias fases en zona de monte, prado e gándara e agora ten un instituto, dous colexios, un cuartel da Garda Civil, unha igrexa, a oficina do Inem, panadería, supermercado, etc, etc. É un bairro marxinal, obreiro e afectado por esta crise que non desaparece pero segue aí no día a día dos seus case catro mil habitantes.
A exposición está o resto do mes.

Labels: ,