leoeosseus

venres, 5 de marzo de 2021

Case un ano despois

 

Quen nos diría hai case un ano que iamos estar así ? Os bares a medio gas con mesas marcadas alternamente con fita para non usalas. Quen imaxinaría que andariamos co betillo posto ou co babeiro esquivando apertas e roces de corpos ? Como albiscar que habería toque de queda de dez da noite a seis da mañá e que pecharían os bares ás seis da tarde que nin chega ao serán ?

Pois así estamos en marzo de 2021. Pendentes do que nos deixen facer as autoridades e agardando o día que poidamos facer unha fogueira e botar nela as máscaras do demo coma no debuxo que fixo Xela.

 

No entanto canearemos as situacións que pensamos perigosas e a ver se chega a vacina que seica esta semana que vén empezan a vacinar á xente dos cincuenta aos cincuenta e cinco anos, tramo de idade onde me atopo eu.

A ver se para o marzo que vén isto é só lembranzas dun tempo malo.

Etiquetas: ,

domingo, 28 de febreiro de 2021

Aireándose

 
 
Nótase que abriron a man. Onte sábado facía un día precioso. Por fin a avoaE puido comer con nós. Despois fun con Xela á Risca. Quedamos co seu amigo Llechat e alá estiveron agabeando polos penedos. Había muita xente e quen máis  quen menos incumpría as normas de estaren só catro xuntos coa máscara posta e gardando a distancia. Había familias soltas e despois grupiños que uns eran algo máis legais e outros xa pasaban de todo como tres coches co maleteiro aberto, con música e cervexas e a xente de risa alí sen máscara nin posta de babeiro. Iso si, cando marchamos a iso das sete xa subía unha patrulla da Garda Civil que seguro que meteu un susto a máis dun.


E hoxe fixo outro día boísimo de sol. Á mañá fun mercar o pan e as terrazas non estaban mui cheas. Supoño que era cedo ( eran as once ) e aparte co día que estivo a xente foi por aí. Nós fomos a Vlrñ a voar o papaventos de Xela. Era a primeira vez e voou de marabilla e ben logo Xela lle topou o xeito. Tamén levamos a cadela e notábase que era a primeira vez que estaba nunha praia e que miraba o mar. Cheirou, cheirou e non xogou nin coa area nin con paus pero gustoulle.

A xente na praia era pouca e en grupiños e seguindo as normas daquela maneira. Os bares estaban abertos ( tiña eu a dúbida se ía ir algún ao tacho ) e marchamos ás seis e inda estaba a xente nas mesas coa súa bebida.

Antes as normas de circulación eran as máis infrinxidas pero agora as normas ditadas pola Xunta son máis infrinxidas aínda.

Ah, e deixo a ligazón a un vídeo marabilloso dunha muller formidable que se chama Nieves e vive en Viana do Bolo. É pastora, poeta, escultora de madeira e fotógrafa e os fillos construíronlle un museu que en canto abra vou visitalo de cabeza.

Para min que é a Apalpadora porque lle facía xoguetes de madeira aos fillos.

https://www.youtube.com/watch?v=hvFKe0ThsM8

Etiquetas: , ,

venres, 26 de febreiro de 2021

Outra tregua


 

E hoxe amenceron os bares coas terrazas e as portas abertas. Tamén o ximnasio abriu a porta...e o Círculo Cultural. A biblioteca non, non sei que normas segue. Naideleo levou onte o xeringazo da Astra Zeneca e pasou mala noite con frío e na mañá calor. Notábase cansa pero foi millorando e foi traballar hoxe pola tarde e está ben de todo.

A avoaE recibiu visita dos netos e avóM recibiu unha boísima noticia referente á saúde.

E con este ambiente case feliz e este día caloroso e as árbores con floriñas e as formigas a corricar e as velutinas a zoar; pois semella que todo vai ben.

A foto é dunha terraza vella que non abriu este ano.

Etiquetas: ,

mércores, 24 de febreiro de 2021

Centésimo e décimo sexto mes

 
 


Xela fai hoxe cento dezaséis meses de vida. Durante os días do cole non lle deixamos estar con Tablet nin con Nintendo e ponse a lidar por aí con varias cousas. Tanto colle a guitarra coma o piano, despois xoga cos Legos de Harry Potter que pelexan contra un xigante e ela fai a historia pero sen abrir a boca. Ten vergonza, disque. Tamén le anque iso é ben raro e fixen esta foto de pura potra. Debuxa en papeis ou argalla con xoguetes. Tamén anda atrás de Leo coa pelota ou xogan a perseguirse. Non sei, ela sempre ten algo que facer importantísimo.

E o outro día fixo un ratiño xeitoso coa plastilina.

 

E hoxe coincide que é o día de Rosalía e eu escuitaba unha voz de muller recitando poesías dela diante do concello mentres facía tempo para esperar que saíse Xela de música. O recital era gravado e había unha imaxe da escritora proxectada no chan para ledicia dos nenos.
 
Unha maneira coma outra calquera de celebrar o día de Rosalía de Castro.
 

Etiquetas:

martes, 23 de febreiro de 2021

Tempo de " lisemia "


Hoxe por fin houbo mercado en Vilaguindastre e así apareceu algo de vida. Aínda non se sabe certo como vai quedar a liberdade no concello porque anque baixaron os casos ao millor rexen os datos anteriores. O caso é que a partir do venres haberá terrazas abertas que xa é algo. Tamén poderán xuntarse catro persoas non conviventes así que a avoaE poderá estar cos seus netos. Iso si, a Arbo inda non podemos ir.

Eu hoxe fun mercar e tiven que ir ao concello da Rosa. Deixei o coche e fun por un atallo e crucei a vía do tren e non me crucei con ninguén. Na farmacia dixéronme que se quería podía facer a proba do cuspe que é gratis. Dixen que non pero xa sei onde facela se a preciso. Ía volver por outro camiño pero mirei a Garda Civil e volvín polo atallo da vía.

A Garda Civil estivo controlando os montes este domingo pasado e multou a motoristas e condutores de quads por circularen por sitios prohibidos, non levar máscara e houbo casos de xente que non estaba no seu concello e non tiñan ITV nin seguro. Así aprenden que non se pode xogar polo monte por puro pracer.

Outra cousa: estou a ler " Arqueofaxia " de M. Lourenzo González e atopei que falaba dunha enfermidade chamada " lisemia " que mataba a muita xente. A novela é dos anos 90 pero xa anticipaba esta pandemia anque, claro, a enfermidade ten distinta orixe e distintos síntomas. Xa sería atinar demasiado ! Eu non a lin cando ma agasallara Naideleo no 2001. Nótase que non tiña a paciencia de hoxe para poder ler o principio que é algo confuso.

E a ver se ten razón Bill Gates e para o 2022 recuperamos a liberdade anterior anque co paso que levan as vacinacións teremos que facer como Uzbekistán e coller inmunidade de rabaño para poder andar sen máscara e con todo aberto e con contacto físico.

Xa se mirará.

 


Etiquetas: ,