leoeosseus

Wednesday, 10 February 2016

Disfraz de cachimán


Este entruido foi un desastre con tanta auga caída do ceo. Só mirei disfrazadas ás empregadas dos dous Eroskis, nun ían de personaxes de Mario Bros e noutro de polis e cacos. Neste último tiñan un moneco de seguridade chamado Sr. Cachimán que para min significa un home forte, musculoso, un " cachas ". Pero non sabía se era palabra española ou galega así que busquei pola interrede. En español sae co significado de sitio pequeno para gardar cousas. En francés é o nome dunha fruita e logo é o nome dun lugar de Haití. Nun dicionario galego sae co significado de " sátrapa, home astuto e ladino ". Hai que seguir buscando para que apareza alguén da Coruña dicindo que é un tipo cachas e outro de Vigo especificando que di cachimán en galego para un home grande e forte. E tamén o topei nun vocabulario de Muxía.
Mira ti a que altura descubro que cahimán é unha palabra galega !.

Labels:

Saturday, 6 February 2016

A seis de febreiro



É tempo de entruido e así onte desfilaron os nenos do colexio detrás da carroza coa temática dos xogos olímpicos de Río de Janeiro.

 
 
Os de infantil ían coa bandeira olímpica e un gorro feito por eles. Así está Xela na foto.
 



Os de primaria ían con bandeiras e a Leo tocoulle a de Nova Zelandia que non se sabe se seguirá vixente despois de marzo. Despois de levar o traballo de facela porque non daba chegado por internet o Leo estivo mal case toda a semana e non  puxo o disfraz. Aparte tamén apareceu o pedido de internet e así nos xuntamos con varias bandeiras das nosas antípodas.
Iso si, o Leo quitou a espiña de disfrazarse hoxe un rato co disfraz de Chewacca. Anque foi na casa porque fóra choveu a mares e suspenderon os desfiles.
Xa virán outras ocasións !.






Labels: , , ,

Monday, 1 February 2016

Paz e arxón

 
 
O sábado foi o día da Paz e o venres no cole tiveron a charla do pintor sirio Ali Ali. Aparte escolleron os alumnos de cada clase ao compañeiro que merecería o Nobel da Paz. Leo quedou en bo posto pero o bo foi que votou por el a que conseguiu o premio. O blogueiro Brétemas fala dunha pacifista galega que ben merecía ese título por estar tantos anos diante da Casablanca protestando pola política militar dos EEUU.
 
 
No meu traballo non merecemos o Nobel da Paz porque non somos cen por cen bos e ata nos insultamos pero en broma. Un insulto que circula pola fábrica é " arxón " que eu, na miña ignorancia en asuntos agrarios, pensaba que era burro por " arre " e " xo " dito xunto.
Preguntei o que significaba e os meus veciños da Louriña saben o que é e dixéronme que eu pouco traballaba no campo. Seica é o pau que guía as prantas trepadoras como no caso da foto cunha roseira. Preguntei en Arbo se sabían que era un arxón pero alá chámanlle estaca. Tamén no Salnés existe esa palabra.

Labels: , ,

Saturday, 30 January 2016

Socializando e solporizando


Onte Xela tivo un aniversario dunha compañeiriña do cole nun sitio novo que non coñecía a menos de cincocentos metros da casa.


 
 
Non puiden quedar con Xela que tiven que levar a Leo a Vigo ao parque dos bombeiros que tiña unha visita cuns compañeiros.

 
 


Mentres os fillos socializaban eu aproveitei para solporizar en Rande facendo fotos.
Onde está o museo Meirande hai un peirao de carga abandoado en perigo de arruamento co paso proibido que pescadores, aventureiros e algún blogueiro ignoran.


Así fixen unha reportaxe fotográfica onde entraban partes do peirao, os pescadores, a ponte de Rande, a ría coas súas bateas e un solpor marabilloso coas Cíes ao fondo e detrás delas as nubes que nos acompañaron hoxe.
Facía frío no corpo pero a alma estaba feliz.

Labels: , , ,

Monday, 25 January 2016

Xaneiro xiadeiro ?

 
 
Onte facía un día primaveral que invitaba a pasear así que xantamos en Meira e fomos de paseo ata Moaña polo paseo marítimo cuns amigos.


Por suposto que hai algúns monumentos adornando tan longo percorrido como o adicado aos faros que salvan vidas, aos carpinteiros de ribeira, ás redeiras, aos emigrantes e tamén un colosal deus Neptuno duns catro metros de altor polo menos que non sei a quen estará adicado en concreto.


Pero o monumento que me gustou de verdade é este adicado aos animais que son abandonados. Ese canciño de pedra ata semella chorar e todo. Non merecen ese trato.

Labels: