leoeosseus

Monday, 29 October 2012

Garabatos


Hai un tempo para todo e agora tocoulle a Xela entrar na gardería. Hoxe foi o primeiro día de adaptación e nos quince minutos que estivo dentro non deixou de chorar a todo pulmón. Ao primeiro foi no colo da profe e ben. Mirou os ananiños e os xoguetes e todo ía ben ata que pisou o chan e se decatou de que ía estar alí sen a nai e rodeada de persoas descoñecidas. Vaia, que o de chorar seméllame do máis normal. Todos sabemos que hai momentos duros pero ten que seguir adaptándose e mañá xa lle tocará quedar un pouco máis de tempo.

Labels:

3 Comments:

At 30/10/2012, 09:06 , Blogger Aldabra said...

pobriña, que peniña dan... pero adaptarase como todos.

biquiños,

 
At 30/10/2012, 16:22 , Blogger Xabres da Teixeira said...

Inda recordo eu cando levei o fillo por primeira vez a guarderia. Chorou e de tal xeito, que non fun quen de deixalo. Todo pasou e despous case choraba por sair.
Un biquiño para a Xela.

 
At 30/10/2012, 19:36 , Anonymous peke said...

Iso lémbrame o que me contou a miña fisio: o seu sobriño tamén chorou e chorou coma un desgraciadiño os primeiros días de gardería (agora xa é un campión que xoga con todos) e a nai pillou un ataque de asma moi forte. Como está embarazada, o home levouna ao hospital pitando e alí descubriu que ese ataque tan forte era pola separación do fillo. Xa ves. A que é alucinante?

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home