leoeosseus

Thursday, 1 May 2014

Enmaiándose


Aproveitamos o bo día e fomos a unha vila portuguesa adornada de coroas de flores e pólas de xestas.



As obras de arte repártense por toda a localidade e buscamos entre as varias facianas a nosa.
Eu, definitivamente, son o elo perdido.


As vistas dende o alto son marabillosas.

 
Dá gusto pasear coa familia grande e coñecer novos lugares.

Labels:

6 Comments:

At 03/05/2014, 14:29 , Anonymous Jorge Cimadevila said...

Polas fotos a visita semella que foi ben entretida :)Que é na raia?

Xa levaches aos pequechos á'cedre? :P

 
At 06/05/2014, 01:37 , Blogger Alís said...

E cal é esa vila portuguesa? Porque polo que contas e polas fotos, vale a pena visitala.

Non sei cómo facedes, porque a min cóstame moitísimo facer plans coas nenas que parezan tan divertidos como os teus.

Unha aperta

 
At 07/05/2014, 16:24 , Blogger paideleo said...

A vila, en honor ao cervo; chámase Vilanova de Cerveira e queda á beira do Miño.
As actividades xorden cando temos visita e temos que facer de ciceróns.

 
At 07/05/2014, 21:32 , Blogger Voz en off said...

Lindo!

 
At 12/05/2014, 18:29 , Blogger Zeltia said...

Que ben soa iso da "familia grande". Por pouco está a perderse ese concepto.

 
At 14/05/2014, 19:49 , Anonymous Jc said...

Huy cuántos recuerdos... Siempre me gustó Vilanova da Cerveira, incluso más que Valença. Además con la parienta cada dos semanas tocaba por decreto visita a la feria. :)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home