Dezasete meses
Hoxe o naipelo fai dezasete meses e podes ver na foto que ten bastante autonomía e que lle gusta fuchicar nos caixóns. Tamén lle gusta mirar DVDs de nenos cantando e xogando e baila dando voltas. Logo adícase a pasar páxinas; hai meses collía un dicionario enorme de alemán pero agora gústalle a revista do IKEA. Tamén lle gustan os contos con debuxos e fotos. Hai un de animais e eu fágolle os ruidos para que repita pero el só repite o ruido das abellas. O ruido dos coches sabe facelos así como o de auga que se bota dunha botella ou dunha billa aberta. De falar non quere saber nada e fala coa boca fechada. Se lle preguntas onde están as cousas sinálaas cun dedo pero hai veces que dubida entre papá e mamá e eu estou contente pola parte que me toca. Cando quere auga di " a " e ao Colín chámao " i ". Outro xogo que lle gusta é o de meter e sacar cousas dun sitio e facer torres. Pola noite dorme dun tirón por fin e apenas dorme sesta despóis de xantar e xa non quere que o arrolen para durmir. Dá bicos cando quere e despídese coa man tamén cando quere. Segue tomando teta polo menos dúas veces ao día e gústalle probar comidas novas e sentarse na mesa cos maiores. Rilla pan e galletas pero ponos verticais e logo ten que comer de lado ata que chega aos dedos e cabréase e tira todo.
E aquí deixo outra foto con cara de non romper nada.

Etiquetas: leo II
22 comentarios:
Está feito un mozote, e por riba guapo, ¿a quen sairá?...
Isto faime lembrar as cousas bonitas que ten a primeira infancia e como aprenden día a día un feixe de cousas. Lembro que Uxía, con esa idade, atopou un día un asubío de Xesús e despois deulle por andar a gatas pola casa co asubío na boca e soprando sen parar. Eva.
Está impresionante con ese peto de camioneiro. ;) Só lle falta a camiseta sen asas para ser tal.
Incrible.
Que intelixente e fermoso picariño.
Que se prepare o mundo.
Miña nai, que grande está, como pasa o tempo, gustaríame velo en acción, sobre todo co das galletas.
Bqñs.
O da economía lingüística ("a" para auga e "i" para Colín) creo que xa lle vén por parte de nai, verdade "Pe"?
Que guapo está!!
Xa non para,eh?
Habería que ir pensando nunha hermanita,non? Leo está na idade ideal.
Bicos
está xenial ese rapaz, agora a coidar o que colle e a aonde da chegado :-)
Xa vai feito un mozo. E con esa pose de formaliño...
Vese xa medio mozo, dono dun argot económico e especialista en baleirar caixóns.
Dá gusto velo medrar sen coñecelo en persoa.
Unha aperta.
adorei seu blog
convido vc para atrevessar a fronteira e fazer parte da lusitana ilusao
espero que goste
ts
Que grande está e que bonito!! moi boa a foto da cara de non romper nada, está graciocísimo.
Biquiños.
Que lindiño que está leo por Deus
Lembra, meu amigo, que así de pequeniños dan ganas de comelos; logo despois cando medran, daste conta do erro que comenteches de non telos comido!!!
Está feito un mozo.
eva: graciñas polo de guapo. O Leo ten das dúas familias...así que haberá algún guapo, digo eu.
peke: así xa ves unha foto do Leo cun peto.
mariola: o Leo vai indo.
chelo: calquera día probamos a quedar.
paidovento: non pensara niso; pode ser.
ana: o da hermanita hai que pensalo e repensalo.
kaplan: hai que ter ollo co el, si. Na foto xa se ve que hai unhas portas cun seguro antinenos...pero nunc se sabe...
iria: hai veces que parece maior do que é como cando queda coa mirada perdida como matinando.
busto.agolada: quen sabe ?. O día menos pensado poderemos coñecernos.
t s: graciñas. Agora vou traspasar a fronteira.
mer: grande si que é e saiu simpático na foto.
fada branca: eu opino o mesmo.
chousa da alcandra: mui bo, ha, ha.
Oh!!! á foto lembrame a unha que teño de cando meu irmá era pequeno, na que acababa de ir a rillar nun chourizo, e logo para a foto puxo cariña de dicir: eu non fun.
DE pequenos amosan interese por unha morea de cousas, máis cando van crecendo o van perdendo e so se interesan polos videoxogos... Desfruta desa etapa que é a mellor! Un saúdo!
Que cariña de golfo está collendo o Leo.
que gusto dá miralo! eu teño unhas ganas de que naza o meu sobriño...!!!
E que lindo está seu filho amigo.
Sabe que olhei para ele e me deu um saudadede meu Pedro, quando era menino? É que o meu também era assim moreninho e lindo. Mas já está com 28 anos e casado.
Bom Domingo.
Um abraço
Boa tarde amigo. Acabaram de me deixar um aviso de que estão a enviar vírus para os blogs. Diz que é um comentário que tem escrito Here, Não tente ver quem é delete imediatamente se lhe aparecer.
Não sei se é verdade, mas mais vale pevenir...
Um abraço
Pois sí, o da irmanciña non estaría nada mal, eh?
Por certo, hoxe lembreime de
como comezara todo alá nos EEUU e agora que tou no estranxeiro pregúntome se botarei moito de menos isto. Pensas moito naquel tempo?
precioso rapaciño,a cara de pillabán que ten delata a súa curiosidade.........
Esta etapa de falar sin palabras ou con sílabas é moi graciosa,cóntoche unha anécdota do meu fillo cando tiña dazaoito meses,un día na cociña empezou a sinalar para a neveira decindo"lulú coca",eu non entendía e el a berrar máis forte,quería decir iogur de chocolate.
bicos para os dous.
Bastante autonomía para un rapaz. A este paso deseguida se poñera a postear cousas que fai o seu pai :-)
Bicos para os dous.
canto lles gusta aos nenos fuchicar nas cousas da cociña!!! Santiago, ainda con 3 anos, mete a man nos caixons por ver se atopa algunha desas cousas raras e sorpresivas que toda cociña agocha ;-)
Apertísimas a Leo!
Publicar un comentario
És humano ti ?
Subscribirse a Publicar comentarios [Atom]
<< Inicio