
Hoxe o naipelo chegou aos vinte meses. De cada vez ten máis autonomía e escolle o que quere facer e se non lle cumpres o capricho colle unha rabieta pero de momento é doado distraílo con outra cousa. Dorme bastante ben de noite e ten doce dentes e moas. Xa sobe ás cadeiras, muros e fiestras baixas e hai que ter máis ollo ca nunca. Sabe baixar un escalón sen apoiarse e xa lle dá couces ás pelotas. Baila cancións e imita movementos. Segue abraiado cos coches e xa distingue o noso e o do avóM. Tamén distingue as rodas, os espellos, as portas e os faros. Sabe sinalar no corpo o cuíño, o pipilo, o embigo, a barriga, a man, os dedos, o pé, os ollos, o pelo, a boca e o nariz. Cando lle preguntas polas orellas sinala os ollos e se lle preguntas onde están os cornos sinala para a miña cachola porque poño un casco viquingo ás veces. Imita ruidos de animais e cousas como a vaca, o león, o can, o cabalo, o coche, o tren e a moto. Gústalle " ler " contos na súa cantinela e que llos lean pero el de falar nada. Di " papá " para todo e ata o outro día cambieille o cueiro cagado e díxenlle " caca " e el repitiu claramente a palabra " caca ". Máis tarde sinalei o cueiro e pregunteille que era e dixo..." papá ".
Bueno, que cada vez rimos máis co el.
Etiquetas: leo III
14 comentarios:
O de falar eche o nabo. O Breixo naceu o 10 de marzo de 2006, polo que vai xa para 27 meses e cada vez solta máis a lingua. Aínda que nós lle falamos en galego, ten un entorno no que escoita bastante castelán, polo que mestura moito. Por exemplo, di "cayó" en troques de "caeu", e cando o corriximos acaba dicindo "cayeu"... E o de ter os ollos vixiantes para cada movemento que fai, que che vou contar... Como di un colega meu: Paternidade in action.
Meu pai sempre di que os que nos fan vellos son os fillos, non os anos, aínda que así contado até parece que compensa.
O de rir cos nenos case sempre está garantido, e creo que sempre compensa a pesar do traballo que dan. No de mesturar galego e castelán, como di xosi, é o noso destino... pero tamén é divertido. A nosa Uxía sempre fixo mesturas raras; lémbrome, por exemplo: "la profe me berró y chorei" ou "papá, móllame o pelo que estoy espelujada". Que siga criándose igual de ben. Eva.
Vaya papa mas baboso,jeje
Xa falta pouco pra facer os dos anos.Nesta edad son como un tornado,hai que ter os ollos enrriba de ellos todo o tempo.
A miña ten 4 anos,e fai dous dias encontrei un sapray de píntura acrilica e un paquete de queixiños baixo a sua cama....Deume un susto de morte!
Cuidame ben dese rapaz.Esta hermoso e guapisimo!
Bicos
Ben se ve que vos divertides con el, como debe ser. Felicidades.
No de mesturar falas eu sei algo; pasou por min.Na escola tentaba falar coma os señoritos e polas corredoiras falaba de xeito que me entenderan as vacas.
Que fermoso. E que listo (co de non falar): como ve que non o precisa, non se solta e hala!
Que siga medrando así de ben.
O de falar eche unha cousa moi particular, eu teño dous fillos e mentres que un con un ano falaba coma unha cotorra e ós nove meses andaba como se nada, o outro foi con máis calma, e segue coa mesma calma para todo.
Inda que este Leíño ten pinta de intrépido, faránvos falla moitos ollos con él.
apertas.
Que simpático o Leíño, dende logo, xa verás cando empece a falar de verdade... Por certo, tes un agasallo no meu blog, pásate por él cando queiras. Un saúdo.
El sabe a palabra máxica que lle abre todas as portas :-)
A ver se che pasa coma min que estaba moi preocupada porque o meu fillo maior non daba falado e agora non sei que facer para que cale a boca un chisquiño ;-)
Pois sí que está grandiño o Leo, sí, e que cabelo máis longo e lisiño ten.
Unha aperta para os dous.
Sí, los niños son una monada, y son muy ricos, pero que traballiño dan... nosotros tenemos tres y terminamos rendidos al final del día.
Un saludo a todos desde Vigo y mucho ánimo que 20 meses no son nada... para lo que os espera todavía :-)
27 de septiembre dous anos
Xa queda pouco. Un abrazo
Dá gusto velo. Será o rei da Xuntanza, non teño dúbida e aproveitaremos para rirmos co seu falar.
Unha aperta
Publicar un comentario
És humano ti ?
Subscribirse a Publicar comentarios [Atom]
<< Inicio