leoeosseus

Tuesday, 12 May 2009

As gafas máxicas


Con motivo do día das letras galegas pediron na gardería de Leo que levasemos unha camisola branca para pintar e un conto así que o Leo vai levar o conto das gafas máxicas.
" Cando entro no garaxe pídolle as gafas á miña nai porque son máxicas. Poño as gafas e o garaxe cos coches queda transformado na cova de Aladino cos tesouros. Se vexo un gato pola rúa convértese nun tigre. As farolas semellan palmeiras e así pasa con todo.
Logo miro para miña nai e é unha princesa guapa pero quito as gafas e segue sendo esa princesa guapa de antes.
Eu penso que a maxia téñoa eu nos ollos ".

Labels:

17 Comments:

At 13/05/2009, 00:28 , Blogger Carlos Sousa said...

Como é o conto? A princesa guapa de "antes"? E que pasa, que a de agora, sen ver polas gafas, non é guapa?

Bromas aparte, bo conto. Pero non todo é como se pode, ou se quere mirar.

Apertas

 
At 13/05/2009, 07:24 , Blogger HADEX said...

Jo que fermosura de conto.....Eu quero unhas gafas así, dillo a Leo da miña parte.

Bicossss

 
At 13/05/2009, 10:14 , Blogger abueloscrisytoño said...

Un fermoso conto ¡felicidades! É moi difícil escribir un conto curto, dicir e expresar tanto agarimo con tan poucas palabras

 
At 13/05/2009, 11:37 , Anonymous peke said...

Eu apúntome tamén a unhas gafas así.

 
At 13/05/2009, 17:16 , Blogger Barreira said...

A maxia non está nos ollos. Está na cabeza. E canta mais maxia teñamos mellor.
Saudos.

 
At 13/05/2009, 21:43 , Anonymous paidovento said...

Quen nos dera a máis de un ter unhas gafas máxicas e uns auriculares máxicos tamén.
Unha aperta.

 
At 13/05/2009, 23:05 , Blogger Kaplan said...

Máis que maxia, o que ten nos ollos son poderes. Como me gustaría ter unhas gafas así... igual un día mas pode prestar (con volta, claro)

 
At 14/05/2009, 00:51 , Blogger Nébeda said...

Esas gafas non hai diñeiro no mundo que as pague.



Moitos bicos e que a primavera lle gane ao inverno. Sempre.

 
At 14/05/2009, 01:15 , Blogger An said...

Teño que aprender a esscribir dese xeito, fermoso conto. Saúdos amigo, e apertas

 
At 14/05/2009, 01:16 , Blogger An said...

:D

 
At 14/05/2009, 11:34 , Blogger busto.agolada said...

Teñen unha cor especial por iso vedes o mundo dunha maneira especial. Refírome aos sentimentos de quen mira.
Que sorte ten Leo de que lle descubrades tanta fantasía a través dunhas gafas.
Apertas.

 
At 15/05/2009, 22:41 , Blogger mencía said...

Ben seguro que tes máxia nos ollos e na vida, con ese meniño non has de ter?
Pois que siga a maxia na túa vida sempre.
Bicos.

 
At 17/05/2009, 01:21 , Blogger elvira carvalho said...

Gostei dessa "a magia tenho-a eu nos olhos" Muito bonito.
Um abraço e bom Domingo

 
At 17/05/2009, 11:10 , Blogger A zanfonista said...

Entón esas lentes quéroas eu. Jeje. Gustoume moito o conto. Saúdos.

 
At 17/05/2009, 15:55 , Blogger mamiago said...

Y los nominados son... tienes toda la información en este enlace:
Concurso de corto sobre los derechos de los niños. (Estáis al final de todo)Besos.
Inés.

 
At 18/05/2009, 20:48 , Blogger Pau said...

Un conto precioso; quizas nos tamén deberiamos por algunha vez esas gafas

 
At 20/05/2009, 10:31 , Blogger Mer said...

Qué bonito o conto. O Leo vai ter que deixarme esas gafas algunha vez.

Bicos

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home