leoeosseus

Wednesday, 27 October 2010

Corenta e nove meses


E segue pasando o tempo e o pequerrecho cambia. Despóis dunha tempada caprichosa chegou a esta onde está cariñoso e está obedecendo e portándose ben. Agora perdeu o medo ao comedor do cole gracias a Maite, a súa profe; e vai contento á piscina cos compañeiros. Está cunha etapa enamorado dos números e conta todo para adiante, para atrás, pon dedos para contar, para sumar, etc.
O outro día dixo que faltaba algo da cociña cando ía para o cole. Eu díxenlle que era a bolsa da merenda e el dixo: " Non, fáltame un bico teu ".
Espero que dure esta etapa !.

Labels:

14 Comments:

At 27/10/2010, 17:04 , Blogger Xabres da Teixeira said...

É algo moi bonito velos crecer, e todos eses cambios que teñen.Queiman etapas. O problema está en que crecen demasiado e fanse independentes. Grazas a Zeus.
Apertas

 
At 27/10/2010, 17:54 , Blogger A Conxurada said...

Pero que feito!!!! Dan ganas de comelo.

 
At 27/10/2010, 19:08 , Blogger Alís said...

Qué ledicia cando botan en falta os nosos bicos...
A miña filla ten oito meses máis que Leo. Están nunha idade moi fermosa (bueno, como todas...).

Bicos

 
At 27/10/2010, 20:12 , Anonymous peke said...

Terás que empezar a contar en anos.

 
At 27/10/2010, 22:14 , Blogger Dilaida said...

Vaia, Leo xa sabe como conquistar ao pai. Dáme a min que é un neno moi intelixente.
Bicos

 
At 28/10/2010, 07:47 , Anonymous A nena do paraugas said...

Goza destes momentos o máis que poidas porque un bo día igual deixan de lembrar o bico ao saír pola porta. Ben é verdade que logo o volven recuperar, pero xa é diferente...

Un bico para Leo e parabéns polos seus avances. Tamén para ti, pois tés moita parte no progreso.

 
At 28/10/2010, 09:21 , Anonymous Eva G. Rei said...

Gustoume iso de que falta un bico.
Vouche ter que regalar un babeiro...

 
At 28/10/2010, 21:22 , Blogger xenevra said...

Eses son os momentos que valen a vida. Que medre por sempre cos teus bicos pendurados das fazulas!!

 
At 28/10/2010, 23:14 , Blogger Chousa da Alcandra said...

Quédavos unha etapa moi doce aínda. Disfrutádea!

 
At 29/10/2010, 11:38 , Blogger fonsilleda said...

Vexo babas jajajajaja.
Pero e lóxico. Meu pai dicía que non terían que medrar.
Bicos.

 
At 29/10/2010, 13:33 , Blogger Bolboreteira said...

Da ganas de que non medren...¿verdade?
Está para comelo.
Saúdos

 
At 29/10/2010, 23:27 , Blogger zeltia said...

moi bonita a foto do leo.
a min estes posteos teus sempre me producen algo de melancolía
[hai quen lle chamaría envexa, pero non, que estou contenta de ter o meu criado xa]


mais, asi e todo...

;-)

 
At 01/11/2010, 20:25 , Blogger Aldabra said...

¡si que está cariñosiño sí!... o teu Leo sabe moito.

biquiños,

 
At 03/11/2010, 00:57 , Blogger torredebabel said...

nesa pose semella un detective!!! é tan guapo e doce... Apertas aos pais que fan un neno asi de riquiño :-)

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home