leoeosseus

Thursday, 25 August 2011

Segundo mes ( e un día )



Aquí está Xela onte. Tocoulle a revisión dos dous meses e levou catro xeringazos para vacinala. Chorou coma nunca con ese tremor de queixo característico seu e, despóis do consolo da teta, durmiu muito tempo.

A nena está mui ben. Engordou case dous quilos dende o seu nacemento e agora non se pode deixar soa na cama grande que, dando cuadas, vaise desprazando e pode caír da cama.

Pórtase ben e apenas chora. Cando ten fame empeza a chupar a man dereita e só despóis de bastante tempo empeza a chorar. Protesta un pouco tamén cando quere durmir ( máis que cando quere comer ) e vai levando bastante ben os gases porque arrota e obra bastante.

Gústalle ver e sorrir para a lámpada do salón ou a Soa, a moneca que leva no cochiño; e fálalles botando gorgoriños.

E xa van dous meses !.

Labels:

10 Comments:

At 26/08/2011, 09:12 , Blogger Kaplan said...

Xa chegaron as vacinas e os choros no pediatra, vaia, pero a meniña engorda e iso é magnífico. A miña os primeiros anos estivo sempre por baixo dos percentís e xa non sabíamos que facerlle. Íamos ao médico co corazón encollido. A min ás veces tentábame poñer ás agachadas o dedo na báscula para facer trampa e subirlle un cuarto ou medio kilo.
Se come, dorme e é curiosa (e tan bonita ademais) poden estar traquilos.

 
At 26/08/2011, 09:49 , Blogger Dilaida said...

Xela está feita unha mociña e é moi guapa, a min nesa foto paréceseme moito a Leo.
Sobre a pregunta que me fas no teu comentario, pois si, aumentou a familia, Alicia naceu o día 11 deste mes e é miña neta tamén, curmán dos outros dous.
Tamén se porta moi ben, xa engordou 300 gr dende que naceu e gústalle moito comer e durmir.
Bicos para Leo e Xela.

 
At 26/08/2011, 10:56 , Blogger Concha López Fernández said...

Dá gusto ver como medra esta mociña e vai comunicando o que sinte. Está preciosa. É unha grande ledicia que Leo se sinta cerca dela, pois co tempo chegarán a ser cómplices, seguramente, e iso non se sabe o que vale entre irmáns.
Alégrome moito por vós e por el e ela.
Por certo, dálle biquiños aos dous da miña parte.

 
At 26/08/2011, 17:21 , Blogger mfc said...

Como o tempo passa!!
E está linda... e calminha!
Que papá babdo me saíste... e fica-te muito bem.

 
At 26/08/2011, 18:15 , Blogger zeltia said...

toda boas noticias e destilando felicidade.

parabéns!

 
At 27/08/2011, 00:32 , Anonymous Eva G. Rei said...

É cousa miña ou estás volvendo babear como se foses principiante?
Non me estraña, con esa parrochiña...
Que siga igual de sá e bonita, igual que o Leo.

 
At 27/08/2011, 11:07 , Blogger elvira carvalho said...

É um regalo para os olhos, benza-a Deus.
Que continue crescendo sem problemas são os meus votos.
Abraço para os quatro.
Bom fim de semana

 
At 28/08/2011, 13:12 , Blogger Peke said...

Está preciosa! Alédome de que todo vaia ben.
E o Leo, arriba, está estupendo. Non me estraña que proteste porque cumpre anos e non meses. É todo un mozote!

 
At 28/08/2011, 23:18 , Blogger Chousa da Alcandra said...

Eu sempre dixen que, co avanzadísima que está a ciencia, parece mentira que siga sendo necesario espetarlles un fero no seu corpiño para administrarlles algo tan sinxelo como unha mediciña preventiva. Eu tamén tremei cando lin o posteo.

 
At 04/09/2011, 21:38 , Anonymous Sigrid de Thule said...

As nenas sempre somos dos papás, está claro! Preciosa meniña.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home