leoeosseus

Monday, 16 February 2015

Luns anterior a entruido



Espertei cunha nota de Leo debaixo da almofada. El foi durmir á casa do curmán e hoxe tamén vai Xela.














Á volta do choio sentíame só como o peixe Robinson, o derradeiro do noso acuario.














Fun mercar e aproveitei para darlle volta aos cartóns de leite e deixalos do lado escrito en galego anque " Noso pan de bola " salta nos meus ollos.

 
O tempo pasou e o sol foise. Cada día un chisco máis tarde. Cada mes gañamos unha hora de sol.

Labels:

1 Comments:

At 17/02/2015, 01:06 , Blogger Elvira Carvalho said...

Os meninos crescem, e começam a ter a sua autonomia.
Um abraço e Bom Carnaval.

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home