leoeosseus

Monday, 9 February 2009

O río ten pelos


Na foto saen barcas do río Miño na beira portuguesa un día tranquilo de verán.
Estes días de temporal dan muito para falar do tempo e así conta historias un compañeiro de cando ía ao río sendo novo. Fala de pescar taíñas ( como lle chama ás carpas ) ou lampreas e remata relatando historias de naufraxios e desaparecidos no río e como aínda non se recuperou o corpo dun sobriño que leva máis de dous anos desaparecido. Cando finaliza o seu relato hai un silencio espeso e incómodo no que todos tratamos de imaxinar o que pode pasar pola mente da familia. O silencio queda roto cando outro compañeiro finaliza a conversa cun: " O río ten pelos ", frase curta e rotunda para dicir que o río sabe dos seus desaparecidos.

Labels: , ,

8 Comments:

At 10/02/2009, 02:54 , Blogger Dedo en la Sopa said...

Son moi boas estas historias curtas con frase rotunda. Estás creando un xénero blogueiro. Un saúdo.

 
At 10/02/2009, 16:36 , Blogger LM said...

ele saberá onde os leva...
beijos

 
At 10/02/2009, 19:28 , Anonymous aopedofarelo said...

Eu veño do mar, ¿sabes?, son o home de auga...o mar chama por mi, e de cando en vez preciso achegarme e sentir o marmullo das ondas, o salgado das mareas, pisar os graos de area baixo os mesus pés, e deixar unhas pegadas indelebles, que ninguen a de ver xamais....tanto como o meu recordo do paso por aqui...
Por eso son como o home de auga, o meu libro de poemas de agora mesmo.....
O mar é iso, pelos no rio, como falan os veciños do outro lado....

 
At 10/02/2009, 19:42 , Blogger Chousa da Alcandra said...

En Antas o Ulla é moi meniño e non pasa de ter provocado algunhas molladuras a un que outro; ainda que nas tostas dos muiños xa houbo quen levou os seus apuros.

 
At 11/02/2009, 01:37 , Blogger Merce said...

O rio e o mar, cantas historias sen contar enguliron...

 
At 11/02/2009, 08:21 , Blogger Veloso said...

En Zamora houbo un barqueiro famoso pola súa habilidade para atopar afogados no Douro. O home xa morreu, así que imaxino que agora irá o río cheo de cadáveres, mentres as multitudes van en chándal polo paseo fluvial.

 
At 13/02/2009, 00:38 , Blogger elvira carvalho said...

Adorei a foto, e a história é muito interessante.
Um abraço

 
At 13/02/2009, 23:50 , Blogger Kaplan said...

vaia frase, fría, dura e cortante coma un cristal

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home