leoeosseus

venres, 31 de xullo de 2020

Remata xulloviros


Este mes caloroso remata cunha baixada de temperatura que se agradece e máis cando temos que levar máscara tanto tempo. Ata no traballo andan enriba disto. Máscara ou queixada que muita xente así a leva posta no queixo e eu podo incluirme. disto. A ver se non obrigan a levala conducindo no coche propio que xa sería o colmo.
E nada, hoxe descubrín a película " A illa das mentiras " e teño cobiza de mirala. Vai das heroínas da illa de Sálvora que rescataron a remo a corenta e oito persoas dun barco que naufragou nesa illa nunha noite de Nadal e non había homes na illa. Foi o pior naufraxio de España e hai uns cen anos desta traxedia.
Na foto poño mariñeiros atrás e dúas mulleres remeiras diante.

Etiquetas: ,

venres, 10 de abril de 2020

Pequenas aprendizaxes


Nin chega a chuviscar hoxe cunha babuxada que cai do ceo coma quen non quere. Toca recollerse maís aínda e gozar da familia e das conversas simpáticas. Xela dicía que quería ser vexetariana, logo que non quería comer seres vivos e logo que só ía beber auga, auga dóce " porque tiene azúcar ". Leo soubo que hai películas en galego coma " Sempre Xonxa " e que hai un río chamado Gállego. E non lonxe do nacemento do tal río está a Selva de Irati que queda pendente de visita.
Como queda pendente a suba ao Faro de Budiño pasando polas Ínsuas co ese verde-húmido-primavera.


Etiquetas: ,

xoves, 31 de outubro de 2019

Aforrando regas

 
Levamos un tempiño con chuvias e poalladas que me aforra de regar. Faime rir unha empresa contaminante que me bota en cara que emprego facturas en papel. Vaiche boa !.


Son tempos bos para teatros ou cinemas. No teatro " A decisión de María " preséntanos a cuestión dos embarazos na adolescencia. Boa parte da cula é dos país que non informan e aconsellan aos seus fillos.


No cinema mirei a película " O que arde " que, con imaxes grandiosas e impactantes e silenzos que dan para matinar; trata o tema dun pirómano enamorado da súa terra, a súa nai e os seus animais e que odia os eucaliptos e os cambios na súa vida de sempre.


E así chegamos a esta noite de Samaín onde temos que recollernos e encender a cheminea para desfacer a humidade.

Etiquetas: ,