leoeosseus

martes, 11 de agosto de 2020

De aquí e de alí


Eu pensaba que tiña un galego escrito máis ou menos correcto pero non é así. Esther apréndeme cousas novas todos os días co esas pílulas lingüísticas do " Dígocho eu ". O curioso é que semella que le o meu blogo ás veces porque é escribir eu algo mal e ela corríxeo despois. E así aprendín que non é en chinés, nin é " dakí " nin é " daquí " ( menos mal que nunca o escribín así ) senón " de aquí ". Pero tampouco é " dalí " que é " de alí " así que toca correxirme igualmente co " daí ".
Graciñas, Esther !. Vai o vello morrendo e vai aprendendo.

Etiquetas:

luns, 10 de agosto de 2020

Polo Toxa e arredores



Onte pegamos unha viaxiña ata a Estrada e Silleda e pasamos por sitios curiosos como Follente, Guldrigáns, Sol ou Lagartóns. Había casas novas de madeira á beira de granxas e muito bosque. Aparcamos no aparcadoiro da fervenza do río Toxa e fomos aos dous miradoiros. Primeiro fomos ao de arriba onde se aprecia o val que fai o Toxa cando se xunta co Deza. Logo fomos ao miradoiro no pe da fervenza ( onde fixen a foto de arriba ). Tiña máis auga da que contabamos despois dun mes de seca. Facía calor cando pasamos pola furgoneta das salchipapas.

 
Buscamos un sitio onde comer e fomos dar ao parque da Pedrosa en Silleda, con carballos, esquíos e esta estatua dunha parella.


Despois de tomar un café na de Maripepa cunha pizarra onde algún neno debuxou dous tractores; tiramos cara o pazo de Oca. Pagamos a entrada para visitar o xardín que non é barata ( 6 euros por persoa ) pero que pagou a pena. Estaba todo verde e a calor non era excesiva.

 
 
O xardín é grande cun estanque no medio con cisnes e gansos. Logo hai parcelas adicadas a horta ou frutais e outros son simplemente paseos.
 
 
Non faltaban os labirintos con figuras coma un san Xurxo luitando contra un dragón, supoño; un crocodrilo, unha tartaruga, etc, etc. O edificio ten viveiro, zonas para apeiros, canastro longo, lavadoiros e canles.

Foi un domingo distinto: unha visita con máscara.

Etiquetas:

sábado, 8 de agosto de 2020

Autoconfinamento



Iso semella. Saio para pasear a cadela e mercar pan. O outro paseo que fago é ao parque de aí ao lado ( que verde está na foto de abril ) para non levar o tapabocas. Iso si, fun á piscina onde estaba estipulado que non viñese xente de fóra pero vén algún familiar sempre pero coa máscara posta. E despois quedar na casiña co ventilador dalle que dalle e fedellando pola interrede adiante.
Eu chámolle autoconfinamento o hikikomoremento.
Menos mal que mañá daremos unha voltiña.

Etiquetas:

xoves, 6 de agosto de 2020

Sempre quedan os soños



Traballando de mañá sempre durmo millor. Ata hai días que soño. Estabamos cuns amigos nunha festa na fábrica que tiñamos diante do noso piso de antes e descubrimos que no faiado había unha casa feita de cartóns e adornada con fotos. Isto era dun home sen fogar que lembraba cando casou e subiu a cabalo polas escaleiras do polígono veciño de onde viviamos antes. O mundo tiña menos cemento e a xente non usaba máscara nin escapaba unha da outra.
Pero soou o espertador e tiven que volver a este mundo de entruido obrigado.

" Se o teu día está un chisco amargo...Sacúdeo... Ás veces o azucre está no fundo ": agridóce mensaxe nun parque de bolas que vai facer cinco meses fechado.

Etiquetas: ,

martes, 4 de agosto de 2020

Arredorizando




Hoxe facía un día raro. Un día de quedar polos arredores. Xogamos na casa á Batalla de Genios e a Temple Trap, xogo que domina Xela de maneira abraiante, Á tardiña aproveitamos para apañar moras anque este ano semellan pequenas e serodias. Debe de ser que a terra non ten lentura e todo queda en cascallóns secos sen zume. Iso si, andar coa máscara todo o tempo ronca o carallo.

Etiquetas: ,