Isto é xullo ?

Estes días grises, poalleiros e frescos fan dubidar en que mes vivimos.
Hai detalles que nos sitúan no tempo, no paso do tempo que é unha teima do ser humano. Así menceu o 18 de xullo cunha pintada na igrexa de Vilaguindastre esborranchando os nomes xa case desaparecidos dos mortos no alzamento de hai oitenta e tres anos.

Os últimos mirabeles de Arbo tamén nos sitúan no calendario. O mirabel é unha fruita aneira ( para o ano non haberá ) que está tan mal paga ( 70 cts o quilo ) que a deixan sen apañar na arboriña.

O que non nos axuda a situarnos no tempo é o peche da tenda de nome variable que non chegou a un ano de vida.

Ceos !. O tempo ten diferentes velocidades e valores.

Resaca postelectoral

O día das eleccións foi un día de calor con cara de felicidade nos candidatos e na xente que ía votar que sentirse importante co seu voto sempre levanta un chisco o ego.
En Vilaguindastre os resultados foron parecidos aos de hai uns catro anos así que o elefante branco alcumado " Trinta por cento " ten o poder de decidir quen vai ser alcalde.

E a xente do común tócalle seguir coa súa vida goberne quen goberne.

Poño o meu retrato feito por Xela por se algún día me presento a algunha elección.

O odio manda

No festival de Eurovisión actuou Islandia cunha canción falando de que o odio ao final acaba gañando. E así parece que se goberna o mundo cando á alcaldesa de Vilaguindastre lle matan un can a cuiteladas ou queiman o monte e só queda unha árbore queimada de onde tiran a figura da foto. Esta figura semella invocar a uns espíritos como a canción de Noruega que si me gustou porque sempre queda un chisco de esperanza.