Outro premio: Proxecto Identidade

A man inocente de Besbe sacou un papeliño cun nome escrito dun dos comentaristas no seu blogo e resulta que ese nome é o meu. Seguín o vídeo da escolla dos dous premiados e foi emocionante ver o meu nome na pantalla.

Graciñas. Seguro que desfruto co Proxecto Identidade.

Novos premios

Recibo este premio dende o blogo de Ana. Con isto prémiase o blogo que se visita habitualmente e que se lle deixa comentarios por considelalo bó blogo. Logo debería premiar eu a outros sete blogos e exibir a Skynet como criador deste premio. Pero eu non elixo sete blogos por non saber con cales quedar.

Este premio recibino dende o blogo de Elvira Carvalho e o criador do premio explica en que consiste o premio:

"Aquele blog é do tipo que, apesar da sua vida corrida, com milhões de relatórios pra entregar, clientes pra recepcionar, patrão te enchendo o saco, você não pode deixar de dar uma olhadinha pra conferir as novidades? É aquele blog que você lê todo santo dia, mesmo que não haja novidades? Aquele tipo que, no trabalho, ou numa caminhada, ou num churrasco entre amigos, você não vê a hora de acessar a interNerd pra dar uma olhadinha? Enfim... pra com esse selo o/"atalhar... é aquele blog que não te sai da cabeça??? Presenteie, então, o autor desse blog".

Neste caso tería que premiar dez blogos pero como dubido déixoo así.

Graciñas a Ana e Elvira.

Corunna

Xa sabes que estiven corrixindo o blogo que escribía nos EEUU e lembrei algún posteo curioso como o do 29 de setembro de 2005 onde dicía isto:

" Seguindo coa toponimia galega nos EEUU topei cun caso interesantísimo que dá para unha novela.
Resulta que topei unha Corunna en Michigan, EEUU; e consultei a páxina e descubrín que o nome desta vila púxoo un tal Andrew Mack que fundou esa vila e colleu o nome porque trouxo unhas ovellas da Coruña. A min este punto paréceme un pouco tonto e prefiro pensar que tivo un amor imposible na Coruña ou que lle encantou a cidade. A ninguén se lle ocorre bautizar unha poboación co nome da localidade de orixe dunhas ovellas por moi boas que sexan !. E o asunto non remata aí senón que o tal Andrew Mack marchou de Corunna e deu por morrer en…Corunna, Ontario, Canadá. Neste caso a cidade foi fundada co ese nome por un inglés que loitou na batalla de Elviña. E aínda hai máis: esta cidade canadiana ía ser capital do Canadá pero que non chegou a selo pola proximidade cos EEUU e o perigo que corría con iso.
Que cousas ten a historia: polo rabo dunha cereixa non chega Corunna a ser capital do Canadá !.
E por todo isto pido no meu nome que Andrew Mack sexa decrarado fillo adoptivo da Coruña; un home que por algunha razón misteriosa fundou unha vila co ese nome e que por destinos ineludibles foi morrer nunha cidade do mesmo nome ben merece ese recoñecemento.
E ti que opinas ?.
posted by acedre @ 6:25 PM 5 comments "

Parabéns

Chegar a unha idade avanzada ten o seu mérito e require de sorte. Non é tan doado. Porque a vida non é un conto de príncipes azuis senón de xente do común que está farta de traballar cando chega aos corenta, con sorte, por unha miseria e en malas condicións.
E, como exemplo, poño esta foto onde saio eu e máis uns veciños hai xa uns aniños. Todos demos chegado aos vinte. Os trinta xa non o celebramos todos e foron menos os que sopraron corenta candeas nunha torta. Accidentes, drogas e suicidio acabou con varios deles antes de poder arrolar un fillo seu no colo. Dalgúns non volvín saber e mesmo o que está detrás da cámara foi ilegalmente aos EEUU e non volveu.
En fin, que hoxe non quero dramatizar e o que si quero é darlle os meus parabéns a Paidovento e tamén a Castelao que estaría de aniversario tal día coma hoxe se seguise entre nós. E que siga a conta, Paidovento.

Conservando

Estas mañás invernais veñen cheas de néboas perigosas para a condución e con humidade que penetra nos corpos. Tamén son boas para facer fotos con aire fantasmagórico e misterioso. Na foto sae unha árbore que era coma un imán para o Leo que cada vez que pasabamos por ela, el non lle soltaba ollo. A foto é do inverno pasado e hoxe esa árbore non existe que foi talada por estar morta. Esta foto conserva esa árbore para o futuro igual que eu conservo e corrixo aquel blogo que tiña nos EEUU. O blogo era o Eu e os EEUU de Acedre e agora está corrixido e ordeado cronoloxicamente en Norte Carolina. Desfrútao que o meu traballiño me levou.

Pobre Matilda

Facendo eco do posteo de Txari podo dicir que eu de pequeno quería ser arquitecto, logo mariñeiro, máis tarde escritor e así ata o día de hoxe que vexo que son un peón industrial. Pero son feliz, teño para vivir e cubrir vicios e teño unha familia encantadora e un neno con moito futuro por diante. Quero vivir sinxelamente e non entendo como se pode vivir tan perigosamente tendo familia e unha carreira exitosa e morrer novo como o actor Heath Ledger. Sinto a súa morte sobre todo pola súa filla Matilda.

Mirilla

Hoxe están de reunión algúns blogueiros e eu non fun porque tiña que traballar. Pero non é todo malo que así evitei ir á reunión de veciños do edificio. A reunión foi no local da foto. Esta foto foi un experimento. Quería saber se sairía unha foto feita dende a mirilla e si saiu. Encántame a fotografía dixital !.

Defendamos a monarquía

Estamos co debate de sempre: que se Papa Noel, que se Reis Magos...Pero este ano os Reis Magos teñen unha xente que os apoia e ata fixeron unha canción de defensa dos Reis Magos. A xente que os apoia teñen a páxina //www.yosoydelosreyesmagos.com/ que inclúe unha canción rap.

http://www.youtube.com/watch?v=Zbwch7_5bF8

Desfrútaa.

Sinterklaas

Pois si. Este ano descubrín que Santa Claus ou Papa Noel nun principio viña de España. Si. Incrible pero certo. Explícome. En Holanda existe Sinterklaas que é San Nicolás e vén de España nun barco de vapor acompañado dun cabalo branco e un axudante negro chamado Pedriño O Negro que é o encarregado de baixar pola cheminea para deixar os agasallos ou meter nun saco o neno que se portou mal.

Descubrín isto gracias á Rifenha e pódelo comprobar aquí.

E logo hai outros que falan de trineos que voan...

Dúas boas cousas

Cos blogos un pode falar do que queira e tamén dar a coñecer iniciativas concretas. Hoxe é o día establecido para falar varios blogos do caso de Flavia, unha moza que leva muitos anos en coma por un defecto no sistema de succión da piscina. Se queres saber máis do caso podes consultar o blogo escrito pola nai de Flavia.
Tamén hoxe quero dar a coñecer a iniciativa dunha amiga que quere facer un blogo colectivo de xente relacionada co autismo. Se alguén quere axudar xa sabe onde dirixirse.
E iso é todo por hoxe, que non é pouco.

As crónicas de Gáidil

 

Este ano as pupieiriñas estiveron lixeiras e o Leo máis eu recibimos dous agasallos dos que deixan pegada. Un era un fermoso libro de Kalandraka coa historia dun osiño que vai para cama despois de cear e bañarse. E o outro é o libro de rol " As crónicas de Gáidil ". Co que non contaba eu é que na páxina 61 aparecen Acedre e o seu fillo " O León " como habitantes de Grania. Este detalle produciume un arrepío e fíxome soltar algunha bagulla de ledicia: non tódolos días un pasa a ser inmortal ó convertirse en personaxe dunha obra escrita !.


Muitas gracias Breogán e Jan: sabedes chegar ó corazón.

Uito

Uito é como lle chaman ó oito pola zona de Arbo e vén a conto porque queren que fale sobre oito cousas tres blogueiros: Oko, Pau e Rosa Enríquez. E haberá que lles facer caso porque senón chegan a ser oito os blogueiros que me invitan a facer o meme.

Eu non sabía de que oito cousas podía falar e matinando, matinando; podo falar dos oito países que me gustaría visitar e polo que. Podería falar de oito odios, oito quereres, oito animais, oito libros ou oito blogos pero hoxe decidinme por oito países.

De sempre me gustaron os mapas e a xeografía e cando me regalaron o atlas da foto durmía co el debaixo da almofada. Gustábame e gústame viaxar coa imaxinación e un mapa para min é un mundo para descubrir. Medrei e foron mudando os meus gustos e fun coñecendo algo do mundo que me rodea pero aínda quedan oito países que me gustaría visitar.

1 . Australia: sempre me chamou a atención pola súa fauna e os aborixes australianos. Tamén porque son parte das nosas antípodas.

2 . Rusia: a súa grandeza e diversidade de paisaxes e xentes é un imán para min. Facer a rota transiberiana non ten prezo.

3 . Xapón: é un país relativamente pequeno pero cheo de personalidade e os xaponeses que coñecín son mui agradables. Ata hai xente como masashi: un xaponés con alma galega !.

4 .O Cono Sur: xa sei que non é un país pero Arxentina e Chile serían imprescindibles para visitar e disfrutar. A illa Chiloé téñoa idealizada coma unha irmá de Galicia.

5 .Canadá: outro país grande que quixera percorrer nas súas grandes extensións despoboadas.

6 .Grecia: este pode considerarse o país máis asequible pola proximidade. O que me chama deste país é o seu mar e a súa historia que é a precursora de gran parte da nosa cultura.

7 .Brasil: outro país grande con paisaxes irrepetibles que fan del un mundo variado e vivo.

8 .Costa Rica: temos unha amiga que fala del marabillas e cun falar que é de conto. O que di e o que sei do país ( que non ten exército ) fan del un paraíso para o meu entender.

Xa sei que hai máis países e que quedan atrás pero a escolla é difícil e algúns tiñan que quedar relegados.

E pásolle o relevo a paidovento, Manolo Busto, a Mr. Tichborne, Nébeda, Peke, Mer, la abuela Cris e Vanessa de Santiso.

Xa sabedes: hai que escribir de oito cousas, as que queirades; e logo embarcar a oito " vítimas " para que falen sobre outras oito.

PD: Tamén a Rifenha me embarcaba no meme.

PD 2: E xurxocimadevila atacaba.

Graciñas e unha fada

Quería dar as gracias a todos polos comentarios e especialmente a unha fada que adica contos ó Leíño... e nada millor que subir unha foto dunha fada real porque as fadas existen.

Graciñas.

Día das comunidades indíxenas

Hoxe celébrase o día da hispanidade ou da raza en España e sudamérica como ben reflexa a foto. Tamén eu falei deste día hai dous anos.
En fin, polo menos fixo sol para pasear e xantei pulpo á feira que non sei se será considerado mui español que digamos.
PD: interesantes fotos en Guatemala.

Inés negra, conto para Leo e os animais de dous en dous, ua, ua

Xa me daba na espiña que detrás desta estatua en Melgaço tiña que haber unha historia e descubrina case de casualidade: a lenda de Inés Negra.

Tamén gracias á interrede rin co conto do chinés de Nova York que falaba galego; o Leíño desfrutou cun conto escrito por unha fada branca e adicado a el especialmente e tamén o Leo demostrou unhas dotes para a música das que carece o pai e tamborilou cun dediño unha versión fermosa de " Os animais de dous en dous...uah, uah ".

E logo hai xente que me pregunta que lle topo á interrede.

Album de outono

Se clicas no " sign this guestbook " podes engadir unha foto a este album.

Quero facer un album con fotos do outono anque podes subir a foto que queiras.

Graciñas.

Folleto en seudogalego

Unha das teimas que teño é a de ler envoltorios de productos, folletos, anuncios e demáis trangallada que a maioría dos mortais, con razón, non le. E cantos máis idiomas millor. E así, por exemplo, gústanme os productos da marca branca do Eroski porque poñen todo nos catro idiomas oficiais de España. E, seguindo co tema, hai pouco chegaron novos productos para cans e gatos á miña empresa e comprobei con alegría que están escritos en español, inglés, portugués e ... oh, marabilla ! en galego, catalán e basco.
Con todo isto quero dicir que me aleda coñecer iniciativas privadas que rotulan os seus folletos nas linguas minorizadas deste país. Muitas veces esas iniciativas teñen en contra ata a opinión dalgúns membros e teñen que luitar contra prexuizos e excusas como a falla de comodidade, a careza de rotular en varios idiomas, a necesidade de correctores, etc. E estas iniciativas, contra máis dificultades, teñen o meu apoio máis reforzado aínda.
Todo este preámbulo ten que ver cun correo que recibín referente ó presidente dunha asociación que estaba abochornado pola mala calidade da tradución do seu folleto. No correo dinme que el puxo todo o seu empeño e gañas por dignificar a lingua galega pero o esforzo non obtivo o resultado desexado por el. E eu, dende este humilde blogo, quero que saiba que naquela ocasión falei do seu folleto só como unha curiosidade e sen ánimo de ofender. Eu non teño un bo galego e non son quen nin o quero ser para criticar a ninguén polo galego ou outra lingua que use. Ó contrario, por suposto que aplaudo a súa iniciativa de normalizar o galego nese sector case afogado, como explica o correo, por empresas alleas á cultura galega. Ogallá este caso non fose unha excepción e aprendesen máis empresas desta iniciativa e que o galego se normalizase.

Premio concedido por mueja

A imaxe de arriba mostra unha moega ( muegha por esta zona de Galicia ) que é o que me vén á mente cada vez que visito o blogo de mueja. Pois resulta que o tal blogueiro me concedeu un premio, simbólico pero premio á fin. Os meus méritos segundo el ?: escribir historias divertidas, recordos e cousas curiosas da vida na aldea. E eu quedo contento porque aparte de xente que me le hai xente que ata pensa en min para darme un premio. Detalles coma este ou coma correos que recibo, danme azos para seguir co este blogo. Agora eu tería que darlle o premio a outros sete blogos que me gusten, asunto este que me pon nun estado de indecisión mui frecuente en min e que recuso a facer.

Cabo Home, Costa Rica e dailyphotoblogs

Onte puidemos pasear cuns amigos polo cabo Home, onde remata a península do Morrazo. Á mañá parecía que ía chover todo o día pero abriu o bastante como para podermos pasear. Xantamos coa compaña dunha amiga costarricense profesora nos EEUU que nos falou dos hoteis pegadiños a volcáns con lava que ilumina a noite e as carretas de cores tan típicas dese país. Nós mostrámoslle este rincón da nosa costa con esa aldeíña de Donón asomada ó océano. Podes crerme ou non pero eu soñei co esa aldea antes de vela por primeira vez hai uns anos.



Tamén estes días, como está o blogomillo bastante parado, andei a visitar blogos de dailyphotoblogs con fotos máis que interesantes e daí que veñan comentarios en inglés e brasileiro.

Fin de semana movida para o Leo

Esta fin de semana puido co Leo que sae na imaxe como chegou hoxe a casa.

Onte estivemos en Pías e xogou co curmán Fiz. Á tardiña fomos á praia e agatañou pola area adiante. E hoxe estivemos en Marín desfrutando cunha familia blogueira e outros amigos que teñen un fillo que non chega ós dous anos. O tute que levou foi de máis.