Premio Liebster

Indo para o traballo levo uns meses topándome de fronte co este cartaz de " Se pensas, existes " e doulle voltas para tratar de adiviñar o significado real. E con tantas voltas descubro que recibir un recoñecemento vía interrede é unha fermosa forma de existir.



Nada, que recibín con sorpresa a estas alturas de decaimento do blogomillo o recoñecemento por parte dunha blogueira que leo asiduamente porque borda as palabras e descúbreme estupendas fotos "vintage".
O premio Liebster Blog ( blog favorito en alemán ) consiste en darllo a cinco blogos que creas que o merezan e que sexan novos ou con menos de douscentos seguidores.
A Princesa Sigrid pensa que o meu blogo é " tenro, doce, marabilloso " e sobre iso non vou dicir nin desdicir nada.
E agora paso a nomear cinco blogos entre un bo feixe dos que podería escoller.
- Vamos a Cantabria. Un galego que retrata e comenta Cantabria cun humor e unha soltura que me alegra o día. Antes tiña un blogo en Galicia que non se quedaba atrás.
-  Xabres da Teixeira. Un xubilado da Galicia estremeira que fala daquela zona, as súas xentes e os seus pareceres. Ten un galego rico e pouco común.
- A familia dos Tartarouchos. Dunha Tartaruga e un Moucho sae un blogo que desborda cotiandades marabillosas dunha familia que se está ampliando.
- Zeltia. Unha muller que está sempre aí: comentando, apoiando, axudando e aportando. Imposible non nomeala.
- Dilaida. Outra muller con forza que nos retrata o seu mundo que coñece tan ben. Con muito cariño.

Agora quédalles a estes blogueiros mostrarnos cinco dos seus blogos favoritos.

Cando eu era pequeno ...

Recibín un convite do Robinson Kaplan e acéptoo anque non quede ao seu nivel.
Antes de nada teño que dicir que non lembro muito daqueles tempos en branco e negro dos meus dez anos para atrás e tampouco fun eu mui fedello que digamos.

A maior trasnada que cometín foi a medias coa miña irmá Kasege que deixamos pechada á nosa nai no faiado. Entrábase por unha porta sen fechadura que estaba sempre aberta cunha bombona de butano atrancándoa. Nós apartamos a bombona e a nosa nai quedou alí porque subira a pendurar a colada. A todo isto estaba a comida no lume e o meu irmán pequeno no berce. Miña nai tivo que arrincar unhas tellas e pedir auxilios dende o tellado ata que chegou un veciño. Dende aquela quedaron impresas as rabuñaduras de miña nai na porta aquela e dá arrepíos pensar o que podería ter pasado.

Lembro unha vez que me perdín. Acostumabamos ir ao monte Castro os domingos para coller cogumelos ou pasear. Eu quedei atrás e logo non topei á miña familia. Como sabía o camiño fun ata a casa a esperar no portal ata que apareceron meus pais xa de noite e todos preocupados.

En canto a leitura dicir que eu era de tebeos e non había muito libro para nenos na casa. Lembro estar enfermo na cama e ler libracos ilustrados de Culturas ou Historia. Logo cos Nadais foron aparecendo libros infantís e eu lin e relín varias veces Robinson Crusoe.

Da igrexa apenas lembro algo. Foi facer a primeira comuñón e non volvín. Lembro rematar as misas e ir xogar cos amigos ás canicas, aos trompos, ao cacharro ou ao fútbol antes de xantar.
Tamén lembro imaxes de domingos asociadas a tabernas con cuncas de viño para os maiores e Mirindas compartidas para os pequenos. Estabamos rodeados de fume de tabaco, ruido e co chan estrado de cascas de manises. Non podo pasar por alto ao famoso mono Claudio que estaba nun bar da praia de Coruxo.

Cando nos mudamos do bairro da miña primeira infancia quería enfermar de nostalxia como Heidi para non marchar dalí pero fun dar a un pequeno paraíso en Coruxo o verán de 1976. Lembro ir case todos os días á praia andando pola vía do tranvía abandonada e non sei polo que pero asocio esta imaxe a Tom Sawyer. Chegabamos á praia e non nos podiamos bañar para gardar o tempo da dixestión e aproveitabamos para percorrer os cons e apañar ducias de matahomes e queimacasas.

O tempo pasa e rematou ese verán e exactamente hoxe cúmprense trinta e cinco anos da mudanza para Vilaguindastre. Pero iso xa é outra historia.

Premio Raiola

Recibo o Premio Sunshine Award ( Premio Raiola ) dende o blogo de Zeltia e estou agradecidísimo de que alguén se lembre de min no momento de conceder un premio.

Non sei mui ben de que trata o premio e o que hai que facer pero creo que hai que ligar o blogo premiante e darlle este mesmo premio a outros doce blogos, deixar a ligazón e explicar a razón pola que se premian.

Eu non quero obrigar a ninguén a seguir este meme así que lle dou o premio a doce blogos que agora mesmo están parados e que no seu momento me aprenderon cousas, divirtíronme e fixéronme pasar mui bós momentos.

Aquí deixo a listaxe e lembra que os millores momentos destes blogos e de todos adoitan estar nos inicios así que se te animas a mergullarte neles vai aos vellos arquivos. Hai de todo como en botica !.

- Galicia en fotos

- Suso Lista

- Veloso

- Besbellinha

- Paco Dorvisou

- O blog dos Pelachos

- El diario de Passepartout

- Kiko Novoa

- galegonosolnaciente

- club de Areas

- Torredebabel

- Nemeth

Case apeto

Explícome. En Arbo, cando os tomates rebentan de calor e maduros din que os tomates " apetan ". Eu case apeto porque me puxen colorado coma un tomate maduro cando Eva G. Rei me deu o premio " Vale a pena ficar de olho nesse blog ! ". Había tempo que non me daban un premio e o millor de todo é que me incluiu nunha lista ben boa.

Graciñas por esta chiscadela virtual !.

Agora queda distinguir dez blogos que merezan esta distinción segundo o meu criterio.

- Os Tartarouchos.

- Alex Ghalpon.

- Xabres da Teixeira.

- A Ulloa en fotos.

- Xoán Abeleira.

- Surf na Costa da Morte.

- O bichero.

- Turismo en Pontevedra.

- Trafegando ronseis.

- Kaplan.

Por suposto que hai máis pero teño que peneirar ata deixar dez e escollo estes. Nestes blogos podes topar fotos, información, arte, vida sinxela e sorrisos.

Meme dos 1103 posteos

Fun invitado polo amigo e blogueiro Chousa da Alcandra a responder un meme e aquí estou.

Puxen ese número 1103 usando algo de trampa. Do primeiro blogo que tiven mandei 450 anotacións, anque algunhas son só fotos con pé de foto que era o sistema de subir fotos de Picasa ata agosto do 2005. 450 posteos máis 653 deste blogo fan un total de 1103 posteos.

E agora paso ao meme.



Canto tempo levas como blogueiro ?

Empecei hai máis de cinco anos. Exactamente o día 22 de abril de 2005 co blogo que escribín na miña etapa norteamericana.

Como te enteiraches da existencia dos blogos ?

Pois non sei como. Creo que mirando en Vieiros que falaban da existencia do blogomillo. Entrei nas ligazóns e gustoume en xeral e un día que estaba no paro e aburrido animeime e empecei a escribir.


Cinco blogues que sigo diariamente ou con moita frecuencia.

Son máis de cinco, por fortuna. Pico nas ligazóns que acostuman a actualizar a diario ou case.


Es lector anónimo dalgún blogo?

Todo o mundo o é. Supoño que se referirá a pasar por un blogo sen comentar. Eu vou saltando de ligazón en ligazón e curioseo, sobre todo nos que teñen imaxes. Hai ocasións nas que comento e outras non.


Algúns autores que che acorden especial simpatía.

Son varios e que foron marcando diferentes etapas como blogueiro. Na miña etapa no estranxeiro marcáronme muito Peke, Torredebabel, Veloso, *Sara, Suso Lista, Nemeth, Calidonia, Paco Penas, Emereci, Ghanito, Besbe, Jan, Nébeda, etc. E logo coñecer persoalmente a varios contribuiu a darlles máis presenza emocional a estoutros: Chousa, Manolo Busto, Ángel Utrera, marcus, etc.
O bo disto é que uns marchan e aparecen outros e así están agora: zeltia, meninheira, Mer, Ana Paula, fonsilleda, abuelacris, Eva G. Rei, Carlos Sousa, F. Míguez, Aldabra, a nena do paraugas, Dilaida, etc.
En xeral caime ben o blogueiro que actualiza a miudo e que comenta.


Con que cinco blogueiros irías de esmorga?

Esmorga, esmorga; paréceme demasiado.

Gústanme as xuntanzas como as que fun en Santiago e en Agolada e repetiríaas.


Con que blogueira pasarías unha noite de loucura sexual?

Por favor: a muller, algúns familiares e amigos len isto.


Namorácheste algunha vez dalgunha blogueira?

Non, non creo que estea eu en idade de namoramentos. En todo caso remítome á anterior resposta.


Estás satisfeito co teu blogo?

En xeral, si. Polo menos podo falar do que me peta. Eu pensei que ía deixalo pronto pero parés que non.

Algunha vez estiven tentado a deixalo pero seguín. Iso si, cando o deixe vou avisar e non me vou despedir á francesa.


Espallar este meme entre 3 e 5 blogs

Voullo pasar a Falabarato, Magago, o náufrago, meninheira e L&M; a ver se se animan.





E de agasallo un capítulo de " O galego é fácil " ofrecido neste caso pola Deputación da Coruña. Do plural " infantís " tiramos o singular " infantí ". É importante non esquecer o til para que non semelle unha errata.

Meme do libro galego

O amigo Manuel embarcoume nun meme creado por el.

Este meme consiste en sortear un libro en galego ( ou portugués ) escrito, a poder ser, por un autor da zona. Unha vez escollido o libro pásaselle a bóla a cinco blogos máis. E o día 30 de novembro faise o sorteo do libro ofrecido entre os comentaristas desta entrada.

Bueno, pois eu entrei na librería máis antiga de Vilaguindastre e alá buscou a dependenta escritores da zona e do pouco que había o libro da foto foi o que me convenceu. Titúlase " Alma de can " de María Magdalena Domínguez e ten ilustracións de José Crespo. A poetisa non é precisamente de Vilaguindastre pero respira os mesmos aires.

E agora pásolle a bóla a ( e que me perdoen ) :

- Manolo Busto.

- Bolboreteira.

- Día a día.

- An.

- Peke.

Premio ao blogo maneiro

Hai uns días a amiga LM deume o premio Olha que blog Maneiro que agradezo de corazón. Entroume a curiosidade e nas miñas pescudas cheguei á conclusión de que maneiro significa interesante ou curioso así que o premio é dobremente bo se LM considera o meu blogo interesante ou curioso.

Eu teño que premiar a outros cinco así que aí van:

- magago ( variadísimo e vizoso )

- trafegando ronseis ( ensinoume muito cos seus vídeos sobre Ramón Piñeiro )

- ao pe do Farelo ( móstrame lugares galegos que non coñezo )

- turismo de Pontevedra

- marcus

Espero seguir sendo merecente deste premio.

Meme do traste galego

O outro día fun convidado polo amigo da Chousa da Alcandra a facer o meme do traste. En que consiste o tal meme ?. Mui sinxelo. Un trasteador é unha persoa que proba un produto típico da súa zona e que pensa que máis xente debería coñecer ese produto. E hai maneira máis bonita e práctica que dalo a coñecer que en forma de agasallo a alguén por medio do blogo ?. Eu penso que non. Así que eu tiña que ofrecer algo da miña zona e pensei no pan que ten sona pero non o vexo mui ideal para mandalo por correo así que vou sortear viño da terra case adoptiva de Arbo. O viño da adega As Laxas gústame e recibiu algún premio e ata hai compañías aéreas norteamericanas que o teñen na súa carta de viños !. Ademáis está feito con uvas da zona e muitos vendimadores da zona entregan as súas uvas albariñas para facelo e o avóM é un deles.

Así que se queres ter opción a recibilo na casiña totalmente de balde tés que comentar neste posteo e o día vinteoito de febreiro realizarei o sorteo para mandar o viño por correo ao gañador.

No blogo de LM podes ver unha lista das cousas que se sortean coa súa ligazón correspondente ao blogo sorteador.

E agora toca embarcar a tres blogueiros. A ver, a ver. Xa sei: Nébeda, Torreira e aquamlatam.

Na foto saen os veículos carregados de uva albariña na entrada da adega na vendima do farturento ano 2006.

Meme con opción a libro

Un libro sempre cae ben e desta volta pode vir dun meme. O amigo Carlos Sousa embarcoume nun meme onde só hai que deixar un comentario no posteo do blogo Mezclado no agitado que empezou co meme e automaticamente entro no sorteo do libro " El fuego " de Katherine Neville asinado pola autora e todo. Así de sinxelo. Unha ocasión coma esta non acontece a miudo así que agora vou comentar alá correndiño.
Tamén teño que embarcar a tres blogueiros ( neste caso son blogueiras ) para que entren no sorteo se queren elas.
- LM: para darlle ánimos.
- Peke: que sei que é unha lectora habitual.
- Ana: outra que devora libros.
E a quen lle toque o libro ( sorteado o 14 de febreiro ) que o desfrute.

Meme das colecións

Fun convidado por Palmira das bágoas insomnes a escribir sobre colecións que fixen ou facía. E gustoume o meme e vou tratar de responder.

Lembro de cando era pequeno ía os domingos ao quiosco e mercaba un sobre de soldaditos de plástico e cheguei a ter máis de 2000 soldados de nacións e épocas distintas. E un pracer dos máis grandes era topar un soldadito ou máis na area da praia que non penses que era difícil.

Tamén lle collía as pinzas de madeira da roupa a miña nai ( agora é difícil topar pinzas de madeira ). Collía a enciclopedia da casa e pintaba en cada pinza unha bandeira dun país e un número e imaxinaba que eran coches de carreiras. España gañaba sempre ( como cambiou o conto ! ).

Outra coleción que facía e case completei foi a das Joyas Literarias Juveniles que liquidaban case totalmente a miña paga semanal xa sendo un mociño. Agora gústame tela na casa e imaxinar o día que desfruten os meus fillos dela como eu desfrutei.

E agora unha pregunta aberta a todos. E ti que colecionabas ou colecionas ?.

Meme dos praceres confesables

Xa hai un tempiño que fun convidado pola Queue Bleue a escribir un meme sobre seis praceres do cotián. Pedín tempo e a verdade é que non o tiven nada doado para topar seis praceres cotiáns confesables pero aí os van.

1. A ducha despóis da xornada de traballo. No traballo hai cheiros intensos e muito pó así que unha ducha a presión industrial agradécese.

2. Espertar pola noite e mirar no espertador que aínda quedan duas horas ou máis de sono.

3. Aprender cousas curiosas que para a maioría dos mortais son parvadas.

4. Facer unha boa foto. Non acostuma ser a cotío pero é un pracer que ben o podería ser. Na foto mírase un pazo de Vilaguindastre a través do buraco dun ladrillo do muro de peche.

5. Que o Leo repita palabras.

6. Topar inspiración para escribir no blogo e saber que non son o único que ten interés no que escribo.

Como podes apreciar, non son nada complicado na hora de topar praceres.

Meme do millonario excéntrico

Ten razón o comentarista anónimo que di que o meme do derradeiro día é tétrico de máis. Así que vou crear un meme .

O meme chámase: o millonario excéntrico. Nel hai que nomear polo menos cinco excentricidades que poderías permitirte facer se foses millonario de poder ilimitado. No meme non pregunto polo típico que farías se foses millonario senón polo raro de máis. E agora empezo eu e como soñar é bonito e barato vou dicir cinco excentricidades:

1- Usaría calzóns e calcetíns só unha vez.

2- Aprendería a pilotar un helicóptero e voaría sempre que puidese.

3- Montaría un cámping ou hotel con hórreos abandonados que se rehabilitarían.

4- Mercaría un terreo de 100 quilómetros cadrados e pecharíao para que non entrase ningunha persoa e sería un santuario da natureza.

5- No muro de peche mandaría esculpir o meu blogo con fotos e comentarios incluidos en plan faraónico, seino, para a posteridade.

E agora mando seguir este meme a: Veca, Rui, Paidovento, Conxurada, la queue bleue, Marcus, carlos sousa, manuel l. rodrigues, meninheira, kaplan, peke, cuspe de pita, bágoas insomnes e mer. Anque pode seguilo calquera.

Na foto saen o campo de hórreos de Lindoso no norte de Portugal no ano 2002.

Meme do derradeiro día

Recibín invitación dende tres bandas para facer o meme do derradeiro día e estou máis que obrigado a responder.
O meme trata disto: suponse que estou no derradeiro día da miña vida e teño que responder a estas cinco cuestións.

1- Que canción me gustaría escoitar ?. Eu non son muito de cancións pero postos a pedir quería escuitar " O cóndor pasa " de Simon and Garfunkel e " Os animais " de Luar na Lubre.

2- A que libro lle botaría un ollo ?. Ningún en concreto e todos en xeral. Botaríalle un ollo á miña biblioteca e acabaría por ordeala e forrar os libros que me faltan. Non deixaría de reler " El Quijote " de Editorial Naranco que teño en cómic.

3- Con quen me gustaría falar ?. Máis que falar deixaría escritas cartas a familiares e amigos. Tamén deixaría para Leo e o seu irmán a mensaxe de Randy Pausch.

4- Que me gustaría comer ?. Muitas cousas !. Case morrería de empacho !. Supoño que con polbo á feira e navallas me conformaría. Se o día é frío unhas castañas asadas estarían mui ben.

5- Que faría e que me quedaría pendente por facer ?. Quedar por facer, quedaría muito e non sei polo que decidirme xa que procuro non pensar no futuro. Gustaríame estar na illa de san Martiño ( a da foto ) coa miña moza con champán e os dous sós nun día quente de verán. Só para apañar caramuxos, non penses mal.

Tócame embarcar a alguén no meme este e vou dicir: Dorvisou, Mr. Tichborne, Besbellinha, enmeigada e abuela Cris.

Meme lector

Hai xa un tempo que fun convidado por Kaplan a falar dos libros que lin nas vacacións.

A verdade é que lin pouco comparado co que lía hai anos e aínda teño pendentes libros obsequiados por familia e amigos e algún que merco.

Fixen unha foto de algúns dos que lin neste verán:

- " The witch of Portobello " de Paulo Coelho. Unha muller que profundiza na súa natureza feminina.

- " Ibiza shorts " de Trev Hunt. Son uns relatos curtos ambientados en vilas de Eivissa.

- " A escola da lareira " de Manuel Quintáns Suárez. Un compendio etnográfico de literatura popular.

- " Made in Galiza " de Séchu Sende. Relatos curtos sobre a lingua galega nesta sociedade.

- " Os nomes do traidor " de Xurxo Sierra Veloso. Novela onde o protagonista é un delator cunha identidade nova dada pola policía.

- " El discreto encanto de la vida conyugal " de Douglas Kennedy. Libro onde a unha muller se lle complica a vida por un desliz do pasado.

- " El juego del ángel " de Carlos Ruiz Zafón. Un escritor recibe un encargo dunha personaxe sinistra. Está ben pero prefiro o anterior " La sombra del viento ".

- " Te daré la tierra " de Chufo Lloréns. Ambientada na Barcelona medieval e que trata dun home que ten demasiada sorte nos negocios para o meu ver.

Non é gran cousa o que lin pero estou nunha etapa pouca lectora.

Non embarco a ninguén co meme anque se alguén quere recomendar algún libro ou avisar da mala calidade doutros, pode facelo nos comentarios.

Recibín outro premio

Pois recibín outro premio e, desta volta, por partida dobre pois deume a actriz Iria e a libreira hormiga. Segundo elas o meu blogo brilla especialmente e hormiga aínda especifica e di que mo dá polos relatos antropolóxicos, por ser bó pai e por visitar máis blogos de que ela.

Pois graciñas ás dúas e non paso o premio a ninguén en concreto porque a lista sería longa de máis.

Detalles coma este fan máis levadeira a perda de material do ordenador.

Que me pique un pollo

Hoxe mostro o premio que recibín por partida dobre. Por unha banda foi paidovento quen me deu este premio e por outra banda chegoume da man de d'Agolada. Non sei exactamente que se premia pero é un premio simpático e é benvido.

Non acostumo a premiar a ninguén en concreto e seguirei co este costume. Pero podes considerarte premiado por lerme e comentarme que é unha das razóns pola que escribo.

Meme de Enjut@ Mejut@

A Caperuzita encargoume un meme e vou facelo.

Voz en off> Cantas horas ao día de media pasas conectad@ a Internet?Enjut@> Eu calculo unhas dúas horas nos días laborables e máis nos festivos.

Voz en off> Cantas contas de correo tes?Enjut@> Dúas.

Voz en off> De cantas redes sociais es?Enjut@> Ningunha.

Voz en off> Que che gusta máis para te expresar: o blog, o wiki, flickr ou twiter?Enjut@> Eu emprego o blogo. Usei o flickr hai anos e estou tentado de abrir un fotolog. Pero creo que o blogo é o millor para min.

Voz en off>Cantas blogueiros coñeces persoalmente?Enjut@> Pois tería que facer contas porque coñezo algúns por unha xuntanza en Santiago hai case dous anos. Logo está Veloso e algún veciño. Aparte coñezo unha familia de mulleres blogueiras alá por Marín. Espero coñecer máis na xuntanza de Agolada o 31 de maio.

Voz en off> Cantas blogueiros les habitualmente?Enjut@> Eu procuro ler as ligazóns do meu blogo e algún blogo máis que apareza nos comentarios ou noutras ligazóns.

Non sei a quen mandarlle facer este meme así que quen queira que o faga.

Novos premios

Recibo este premio dende o blogo de Ana. Con isto prémiase o blogo que se visita habitualmente e que se lle deixa comentarios por considelalo bó blogo. Logo debería premiar eu a outros sete blogos e exibir a Skynet como criador deste premio. Pero eu non elixo sete blogos por non saber con cales quedar.

Este premio recibino dende o blogo de Elvira Carvalho e o criador do premio explica en que consiste o premio:

"Aquele blog é do tipo que, apesar da sua vida corrida, com milhões de relatórios pra entregar, clientes pra recepcionar, patrão te enchendo o saco, você não pode deixar de dar uma olhadinha pra conferir as novidades? É aquele blog que você lê todo santo dia, mesmo que não haja novidades? Aquele tipo que, no trabalho, ou numa caminhada, ou num churrasco entre amigos, você não vê a hora de acessar a interNerd pra dar uma olhadinha? Enfim... pra com esse selo o/"atalhar... é aquele blog que não te sai da cabeça??? Presenteie, então, o autor desse blog".

Neste caso tería que premiar dez blogos pero como dubido déixoo así.

Graciñas a Ana e Elvira.

Uito

Uito é como lle chaman ó oito pola zona de Arbo e vén a conto porque queren que fale sobre oito cousas tres blogueiros: Oko, Pau e Rosa Enríquez. E haberá que lles facer caso porque senón chegan a ser oito os blogueiros que me invitan a facer o meme.

Eu non sabía de que oito cousas podía falar e matinando, matinando; podo falar dos oito países que me gustaría visitar e polo que. Podería falar de oito odios, oito quereres, oito animais, oito libros ou oito blogos pero hoxe decidinme por oito países.

De sempre me gustaron os mapas e a xeografía e cando me regalaron o atlas da foto durmía co el debaixo da almofada. Gustábame e gústame viaxar coa imaxinación e un mapa para min é un mundo para descubrir. Medrei e foron mudando os meus gustos e fun coñecendo algo do mundo que me rodea pero aínda quedan oito países que me gustaría visitar.

1 . Australia: sempre me chamou a atención pola súa fauna e os aborixes australianos. Tamén porque son parte das nosas antípodas.

2 . Rusia: a súa grandeza e diversidade de paisaxes e xentes é un imán para min. Facer a rota transiberiana non ten prezo.

3 . Xapón: é un país relativamente pequeno pero cheo de personalidade e os xaponeses que coñecín son mui agradables. Ata hai xente como masashi: un xaponés con alma galega !.

4 .O Cono Sur: xa sei que non é un país pero Arxentina e Chile serían imprescindibles para visitar e disfrutar. A illa Chiloé téñoa idealizada coma unha irmá de Galicia.

5 .Canadá: outro país grande que quixera percorrer nas súas grandes extensións despoboadas.

6 .Grecia: este pode considerarse o país máis asequible pola proximidade. O que me chama deste país é o seu mar e a súa historia que é a precursora de gran parte da nosa cultura.

7 .Brasil: outro país grande con paisaxes irrepetibles que fan del un mundo variado e vivo.

8 .Costa Rica: temos unha amiga que fala del marabillas e cun falar que é de conto. O que di e o que sei do país ( que non ten exército ) fan del un paraíso para o meu entender.

Xa sei que hai máis países e que quedan atrás pero a escolla é difícil e algúns tiñan que quedar relegados.

E pásolle o relevo a paidovento, Manolo Busto, a Mr. Tichborne, Nébeda, Peke, Mer, la abuela Cris e Vanessa de Santiso.

Xa sabedes: hai que escribir de oito cousas, as que queirades; e logo embarcar a oito " vítimas " para que falen sobre outras oito.

PD: Tamén a Rifenha me embarcaba no meme.

PD 2: E xurxocimadevila atacaba.

Premio concedido por mueja

A imaxe de arriba mostra unha moega ( muegha por esta zona de Galicia ) que é o que me vén á mente cada vez que visito o blogo de mueja. Pois resulta que o tal blogueiro me concedeu un premio, simbólico pero premio á fin. Os meus méritos segundo el ?: escribir historias divertidas, recordos e cousas curiosas da vida na aldea. E eu quedo contento porque aparte de xente que me le hai xente que ata pensa en min para darme un premio. Detalles coma este ou coma correos que recibo, danme azos para seguir co este blogo. Agora eu tería que darlle o premio a outros sete blogos que me gusten, asunto este que me pon nun estado de indecisión mui frecuente en min e que recuso a facer.