leoeosseus

venres, 30 de xaneiro de 2009

Bertha Ringer


Na consulta do dentista pode un pasar un momento agradable lendo as revistas e tamén pode aprender un algo. Eu coñecín a Bertha Ringer, a muller de Benz que apoiou ao seu home nos proxectos para idear o primeiro automóbil da historia. Cando todos se botaban atrás ela apoiou e confiou no marido e meteu o seu dote no invento. Non só iso senón que un día de agosto de 1888 deixou unha nota na mesa onde dicía " Vou visitar a miña nai ". Colleu os dous fillos de 15 e 14 anos e o aparato e alá foi visitar a nai a 106 quilómetros de distancia. O aparato corría a 16 quilómetros por hora pero os camiños non estaban preparados para el. Tiveron que ir mercando alcol en boticas, coller auga para o motor en ríos e bulleiros e cambiar os freos de coiro gastados nun garnicioneiro. Nas costas baixaba a puxar mentres guiaba o fillo maior e así chegaron ao destino... cinco días máis tarde !. Mandou un telegrama dicindo " Chegamos sans e salvos " e demostrou a todo o mundo que o aparato tiña futuro. E Bertha Ringer converteuse na primeira persoa en facer un traxecto en automóbil da historia.
Na foto sae unha recreación da proeza que repiten tódolos anos en agosto en Alemania.


Etiquetas:

xoves, 22 de xaneiro de 2009

Yo no soy tonto


O comercio da foto fai como a inmensa maioría das empresas que non publicitan en galego. Supoño que non será maldade e será simple desleixo e rotina. Non mirei un cartaz deles en galego por Galicia e só mirei este da foto...en Portugal !. Non sei a quen discriminarán así con cartaces en español en Galicia e en galego en Portugal: se aos portugueses ou aos galegos ou a ambos grupos. Que cres ?.

Etiquetas: ,

martes, 20 de xaneiro de 2009

Hai cincuenta e un anos


Esta foi a primeira viñeta de Mortadelo e Filemón tal día coma hoxe hai xa cincuenta e un anos.
As personaxes perderon roupa co tempo pero gañaron en capacidade de facerme rir.

Etiquetas:

xoves, 13 de novembro de 2008

Risos



O Leo aprende palabras rapidamente pero tamén ten erros e malentendidos simpáticos. Hai uns días cando quería dicir " piratas " dicía " patas " e agora xa avanzou un paso máis e di " patatas " e non hai xeito de que diga " piratas ". O outro día pregunteille: " Encendemos a tele ?. Que queres mirar; o que boten ? " e el respondeu todo cheo: " Si !. Boten ! ". Por sorte para Leo imos conseguindo DVDs infantís como o de Robinson Crusoe. Nesta versión hai un momento no que fala co loro e di: " Tengo que empezar un diario para no perder la cuenta de los días que llevo en la isla " e vai e empeza polo 30 de febreiro !. Calquera se fía das contas de Robinson Crusoe !.

Nada, que entre o Leo e detalles así boto uns risos.

Etiquetas: ,

mércores, 12 de novembro de 2008

Xoguetes



Xa se cheira o Nadal cos seus adornos, lambonadas e anuncios de xoguetes. Hai un feixe de folletos de xoguetes pero hai algún adulto que merece non carbón senón un libro de ortografía.

Etiquetas:

venres, 31 de outubro de 2008

Calacú

Deixei a Leo na gardería, fun á tenda e mirei un calacú e deume a arroutada de facer un calacú desta noite. Cun cuitelo pequeno e outro grande e en menos dunha hora fixen o meu calacú. Agora, se eu fose da illa de Arousa e doutras zonas iría pedir cartos polas casas para os mortos do máis alá.

Aquí deixo as fotos paso a paso de mostra.



Primeiro hai que abrir un buraco na testa para poder baleirar o calacú.


Logo toca facer a boca, os ollos e o nariz.

Aquí está o resultado final.

A escuras e cunha candea acesa no interior ten esta pinta. Eu meto a candea acesa por riba e póusoa no fundo do calacú cunha culler desde a boca.

Etiquetas:

xoves, 30 de outubro de 2008

Adiós ríos, adiós fontes.



Seguindo co tema de Vilaguindastre o cartaz da foto fíxome lembrar a Teté Delgado, vilaguindastreira bastante coñecida. Coincidimos varios anos no instituto e de sempre foi mui falangueira e viva. Nun festival do día das letras galegas cantou cuns compañeiros o poema " Adiós ríos, adiós fontes " nunha versión rock mui simpática que non dei esquecido e iso que son bastante malo en asuntos musicais. Pero o máis simpático do conto é que apareceu uns días atrás o cartaz da Charleston Big Band que anuncia o merengue Rosalía que podes escuitar aquí e baixalo ao móbil e todo.
En fin; non sei que terá ese poema para que o versionen tanto.

Etiquetas: ,

mércores, 22 de outubro de 2008

Maxia do abandono



Este tempo de outono ten un aire triste e como de abandono. Non sei a ti pero a min sempre me atraeron os lugares abandonados ou arruinados e o ano pasado non puiden evitar a tentación de entrar nun pazo abandonado cerca de Vilaguindastre. Supoño que será ilegal pero movíame a curiosidade por ver por dentro aquel lugar. Ao final non tiña ningún misterio anque a silla esa que mira á fiestra non sei que será.

E como hai blogos de todo hai un blogo adicado a lugares abandonados como minas, aldeas ou puticlús !.

Vía magago.

Etiquetas: , ,

venres, 3 de outubro de 2008

Fin das vacacións



Pois iso; hoxe tócame volver ao choio despóis de máis dun mes de vacacións.
Atrás queda o verán revolto que tivemos e coas súas festas gastronómicas e patronais. Tamén queda atrás este cartaz de poucos meses atrás que hoxe semella de hai un século. É un cartaz dunha asociación que hai veces que se autocalifica de cultural anque cando di " una taza de vino por persona o refresco " arrinca un sorriso. Tamén escriben " sardinada ", que non existe en español: e non falemos xa dos " tikes " e da escaseza de tildes.
 En fin...

Etiquetas: ,

martes, 26 de agosto de 2008

Morre a cámara



Despóis de catro anos e miles e miles de fotos, a cámara petardea de cada vez máis. Cando encendo a cámara sae a primeira foto borrosa e con esa cor violácea. Non sei canto máis durará.

Etiquetas:

xoves, 14 de agosto de 2008

O que pode descubrir un fixándose



Pois si, en canto miro unhas letras xa vou lelas correndo e así topo pegatinas nun coche con mensaxes profundas como esta.

Desculpai a mala calidade; a foto tireina nun garaxe e sen flash.

Etiquetas:

mércores, 13 de agosto de 2008

Badar kablar


No último número de " Retranca " inclúen un libriño con tiras cómicas de Luis Davila. Eu fixeime nos nomes das lanchas e saen " Faneca Odissey ", " Fungaquenindios ", " Jasafondo ", " Aux. do Elsa Pataky ", " Bruño-Lee "; entre outros. E son nomes que fan rir e semellan irreais. Pero o outro día levei unha sorpresa cando mirei en Cangas unha lancha de nome " Badar kablar ".
E é que hai veces que a realidade supera a ficción.
Se clicas na foto podes ler o nome ampliado.

Etiquetas:

luns, 11 de agosto de 2008

Aluguer de tebeos



Hoxe comeza na Coruña " Viñetas desde o Atlántico " e fíxome lembrar os tebeos de hai muitos anos. Lembro que os tebeos eran caros, polo menos para min e outros rapaces. A solución ?: algo que hoxe pode facer sorrir: alugabamos os tebeos. Ías ao quiosco e un tebeo que valía dez pesetas podías alugalo por tres pesetas que lle entregabas ao quiosqueiro. O tebeo tiñas que entregalo na semana seguinte e entregando outras tres pesetas volvías facer a mesma operación. Normalmente lías tebeos xa pasados pero non importaba. Non tiñas tebeos en posesión pero sempre o podías cambiar por outro distinto e ías lendo que era o importante.

Quixen facer unha foto do quiosco de Vigo onde facía estas operacións hai máis de trinta anos pero xa desapareceu.

Etiquetas:

luns, 4 de agosto de 2008

Fábrica dos soños



Quixo facer uns cartos e foi a Rio de Janeiro. Ollaba o Cristo redentor no Pao de Acucar e soñaba con volver á súa terra e facer un Cristo redentor no xardín. Este soño dáballe azos para traballar máis e máis no mundo da construción. Pasou o tempo e o negocio da construción en Brasil permitiulle o salto para a súa terra onde construiu e construiu. Mercou un almacén á beira do mar e transformouno nun macrochalet cun xardín fermoso e chantou un Cristo redentor de máis de cinco metros ( fíxate na foto á esquerda que hai un señor curioseando ). Á súa nova posesión non puido bautizala máis que co nome " Fábrica dos soños ".

Este é o monumento curioso na praia de Arcade.

Etiquetas: , ,

luns, 28 de xullo de 2008

Festa da prehistoria en Mos



Unha das idades do home máis admirada é a da nosa prehistoria. Quen non soñou con andar con taparrabos por ese mundo adiante e tirar pedras ?. Pois en Mos levan varios anos organizando unha festa da prehistoria no segundo fin de semana de agosto. Así que xa sabes; xunta uns colegas e xa podedes formar unha tribu para participar nesta festa onde creo que se pasa mui ben polo vídeo que mirei do ano pasado. Ademáis este ano hai un concurso de curtas coa prehistoria como temática principal. Aviso un pouco tarde pero eu son así.

Hala, a desfrutar !.

Etiquetas:

xoves, 19 de xuño de 2008

Boa sorte


Nestes días de exames quero desexar sorte a todos.

A imaxe foi tomada en Culleredo o ano pasado.

Etiquetas:

mércores, 28 de maio de 2008

Origen del " sekso " humano



Buscando unha cousa que aparecerá cando non a busque apareceume un texto que copiei dun libro sobre o idioma caló dos xitanos. Paso a escribir o texto que é longo e en andaluz pero que non ten desperdicio.
Origen del "sekso" humano ( relatado de viva voz por el cañí conocido por Paco Farándula ).
¿ No disen toítoz loz zabioz der mundo quer Toopoerozo jizo primero a Adán hombre y aluego a Eva jembra ?... Puez yo digo lo que disía un primo hermano de mi pare, que en pá escanse: que ze farta a lo pozitivo; ez disí, quen ezo hay zu mijita de intrínguliz, o lo que ez lo mezmo; que hay zu mijita de trampa, por lo que voy a contá a oztedez, que ez lo mezmito que mi tío Frazco Arcántara contó máz de sincuenta miyonez de vesez en la tabegna de Curriya la Peloncha.
Cuando Dioz jiso er mundo, jiso tamién a Adán ya Eva; pero ni el uno era macho, ni el otro era jembra; eran na máz que doz criaturaz abiertaz en caná, dezde er joyiyo der pecho hazta lo jondo de la rabaya.
Puez, zeñó, que un día eztando pazeando por Paraíso Terrená, er mezmízimo Dioz en prezona, ze le arrimaron Adán y Eva, y de ruíyas le pidieron que por cariá le diera a cá uno una abujita y un cachito de jilo pa cocerze aqueya abeltura, por onde le entraba er frío ene linviegno y er porvo y er caló en er verano.
- Oztedez no zaben lo que piden - le dijo Dioz mu zerio -. Cuando yo ya no ze loz he dao, ez porque yo me entiendo y bailo zolo; pero pa que nunca tengan oztedez que disí ná de mí, ze lo voy a dá ahora mezmo.
Y disiendo ezto, metió mano a una cartera que yevaba debajo der zobaco, y zacó de eya doz abujaz y una jebra grande de jilo, que partió en doz peazoz igualez.
- Tomar - lez dijo -; ahí tenéiz lo que zus jase farta. Aprovechá bien er jilo, poique no tengo máz que eze. ¿ Zus habéis enterao ?.
Y enzeguía dio media güerta y ze laz piró.
No jiso máz que dirze, cuando Adán dijo a Eva.
- Compañero, manoz a la obra.
Y en un zantiamén, enzartaron laz abujaz y empesaron a cocerce de arriba abajo, lo mezmo que zi eztuvieran cociendo una eztera vieja.
En ezto ocurrió una coza mu grasiosa: que como Adán era un poco bruto, echaba la puntá laiga y apretá, tó lo contrario de Eva, que tó ze le gorvía dá la puntá menuíta y floja pa no pazarze er peyejo. Y claro ez, pazó lo que poía por menoz de pazá: que a la concluzión de la coztura a Adán le zobró una cuarta de jilo y a Eva le fartó cerca de otra cuarta.
Y ayí fueron loz grandez quebrantoz pa Eva.
- Dioz mío ! - desía yorando, como una Madalena- ¿ Qué voy yo a jasé con ezte peaso de abeltura sin cocé ?.
En ezto, gorvió a pazá otra vé por ayí Zu Divina Majeztá, y enterao de lo que ocurría, le dijo:
- Tu delicaesa te ha jecho la farta; la barbariá de Adán la zobra. Por ezo, dende hoy zeráz la mujé y Adán el hombre... Con la farta de uno y la zobra del otro bien zus podéis arreglá.

Etiquetas:

mércores, 21 de maio de 2008

Albaroque



Estou revisando fotos para ver as que non perdín o día que borrou todo o ordenador e atopei esta que cría perdida. E dirás: vaia papaxada, un anaco de árbore no alto dun edificio en construción. Pois pode ser que teñas razón e sexa unha papaxada pero hai muitos anos cando se remataba unha casa púñase no cumio unha árbore ou póla e o dono da casa convidaba a unha comida aos traballadores. Esa comida chamábase albaroque e parece que ten que ver coa palabra árbore.

Eu hai doce anos recibín o albaroque por rematar unha casa de granito pero non foi unha comida senón cartos.

Agora non sei se existe ese costume pero cando miraba esa árbore en Vilaguindastre ( agora non está ) íame a mente para o albaroque.

Se che interesa na interrede aparece un albaroque de blogueiros realizado o ano pasado.

E, falando de comidas e reunións, lembrar que só quedan dous días para apuntarse na xuntanza de blogueiros de Agolada.

Etiquetas: , , , ,

luns, 19 de maio de 2008

V Festival de Cans



Esta semana o Festival de Cans de curtametraxes edítase na súa quinta edición.

Máis información aquí.

Etiquetas: ,

mércores, 14 de maio de 2008

Un veciño con retranca



Hoxe por fin puiden pagar o xantar da xuntanza de blogueiros en Agolada. Aproveitei un momento que non chovía e baixei co Leo. Este apuro contrarreloxio lembroume un día haberá tres semanas ou cousa así. Tamén baixara a pé e tiña que volver rápido que tiña hora no perruqueiro. Topeime cun veciño mui falador que é enliante e estivemos un bo chisco a falar. Dalí a un pouco díxenlle que tiña cita para cortar o pelo:

Eu: - Bueno, teño que marchar que teño cita no peluquero.

O veciño: - Non se pode ir muito que cobran caro. A última ves paghei des euros.

Eu: - Pois onde vou eu solo cobran nove euros.

O veciño: - Home, a min tamén me cobran nove euros pero deixo un euro de propina...

Iso é o que digo eu que é retranca.

Etiquetas: