The final countdown

Empezou xuño coas formigas aladas e as anduriñas voando os ceos. En Vilaguindastre florecen concertos e inchables e o fotógrafo omnipresente está alí. Dúas rapazas falan de dietas mentres comen sen problemas dúas pizzas medianas e un litro de cocacola. No traballo loce unha foto de Ait Ben Haddou para relembrarme canto me falta por visitar no mundo. E a canción " The final countdown " está presente nestes últimos días de espera pola nena.

Unha curiosidade: no minuto 3:03 cantan en galego e din " Meu pai non canta ".

DLG 2011

Coma todos os anos pendúrase unha pancarta na fachada do centro cultural de Vilaguindastre coa imaxe do autor homenaxeado do ano.



Outros aproveitan o día para organizar outro tipo de xuntanzas.

Ou celebran festas gastronómicas anque este ano tiveron o detalle de correxiren o cartaz con respecto ao ano pasado.

En Vilaguindastre actuou o mago Cayetano Lledó que o fixo mui ben e tivo o detalle de disfrazarse de " O Raposo " e non " El Zorro ".

Da miña parte pouco aportar para este día anque quero dar a coñecer un vocabulario do concello veciño con muitas palabras propias da zona e que eu descoñecía.

Tamén poño este vídeo sobre o galego que me gustou.

Eurovisión 2011

Collín o costume de xogar a crítico musical do pataco con Eurovisión e este ano non ía ser menos.
Houbo muita calidade e gustáronme algunhas cousas como que Francia competise cunha canción en corso ( para cando as españas farán o mesmo e competirán con outra lingua distinta do castelán ? ) ou a artista da area que facía obras mentres cantaba a representante ucraína. O Leo flipou cos irlandeses, " dous que naceron ao mesmo tempo ". Tamén me gustou que dixese " moitas gracias " Lucía Pérez cando rematou a súa canción ou que Anne Igartiburu dixese " muito obrigado " aos votantes pola canción española dende Portugal.
Ala, creo que xa cumprín co Eurovisión 2011.

E máis música

Nesta ocasión foi o turno de Mamacabra, un grupo que encheu o auditorio e que animou a bailar a nenos e non tan nenos.

Cando saïamos, un grupo de sudamericanos ensaiaba unha marcha de entruido á sombra da Panificadora.

Butrón

Vilaguindastre está nun cruce de cinco camiños e en todos menos un topamos un club ou máis.

Coa nova lei proibindo fumar nos locais públicos ata as traballadoras dos clubes saen fóra para botar un pito. É unha imaxe ben curiosa e incongruente porque a maioría das mulleres están de maneira irregular no país pero si cumpren a lei antitabaco.

Outra curiosidade: a pintada de " butrón " na parede do club fíxose antes da lei. Supoño que o grafiteiro estará agora contento porque non ten que facer un butrón para ver as mulleres que traballan dentro.

Música

Traballando eu de noite non teño o vagar preciso para escribir no blogo. Iso si: hoxe o Leo e outros rapaces e non tan rapaces puideron desfrutar da actuación de Pablo Díaz e Olga Kirk. Houbo música, bailes facendo a roda e ata houbo un libriño de agasallo.

A columna do saber

Hoxe o Leo estreou cole que o vello van tiralo. No vello cole estudei eu e ten columnas como esta. Nunha ocasión tapei os ollos e quixen probar como facían os cegos para desprazarse pero rematei petando contra a columna. De resultas diso rompín un dente e botei unha longuísima tempada indo a un dentista. Esa foi a parte mala da historia da columna do saber. A parte boa foi que miña nai me mercaba " Joyas literarias juveniles " para amenizar a espera na consulta e a viaxe en autobús e esa foi a parte boa porque gracias a iso collinlle afección á leitura e muito do que hoxe sei débolle a unha columna destas.

Vaia este posteo por esa columna que lle queda pouca vida.

Empezan as rebaixas

Remataron as festas e comezan as rebaixas. Búscanse por todas partes ofertas e gangas e atopas cousas curiosas coma este logo que non sei se terá mensaxe escondida.

Ata o Leíño sabe que o A non ten puntiño e aínda menos dous coma cabezas !.

Empezou o 2011

As uvas foron un desastre para o Leo que miraba que corría a conta e el non era capaz de comer máis rápido. Iso si, este ano non esquecemos brindar de pé enriba das cadeiras que é costume arxentina. O Leo calmou o seu choro rallante de sono admirando a foguetería que invadiu o ceo dende O Barriño, As Veliñas, O Pouso, Ghodón e O Ferral. Despóis na cama tiven que inventarlle un conto con Jonistán e Noddy porque esquecemos traerlle contos e gustoume a cara de ilusión que puña o neno.
O primeiro de ano trouxo agasallos atrasados de Papa Noel e un paseo tranquilo pola beira do río semirrecuperado de Vilaguindastre.
E o día de hoxe seguimos desfrutando co tempo case primaveral pola zona da Madroa e Trasmañó con comida nun sitio-mirador altamente recomendable. Houbo máis agasallos de Papa Noel e do Apalpador e parolada sobre o touro fuxido do Porriño.
Mañá é luns e empeza o traballo outra vez.

Boa entrada de 2011 !

Vai empezar un novo ano e quero desexar unha boa entrada chea de bos momentos e felicidade.
Xa sabemos como remata o 2010 pero espero que o 2011 non sexa pior... Maloserá !.
Subo a foto dunha cafetería inaugurada este ano en Vilaguindastre onde afrontan o futuro con optimismo.
Que se contaxie todo o mundo !.

Quen lembra ?

Quen lembra que un día coma hoxe hai nove anos o mar rompía en dous o petroleiro Prestige ?.

E quen lembra que a raíz diso o alemán de Camelle sufriu ata morrer de alí a pouco ?.

Quen pensa nas mil voltas que deu ( e dará ) para adiante e atrás o museo de Man ?.

Quen lembrará dentro de nove anos que o temporal destes días atrás desfixo practicamente a obra de Man ?.

Postdata: onde pon nove anos é oito anos. Graciñas, Alís.

En diferido

Onte sufrín no corazón por non estar en Santiago pero para solucionar esta perda hoxe adquirín a revista Retranca onde me falan da visita en diferido de Bieito XVI. Tiven a grandísima sorte de poder ler esta revista despóis do que pasou cun periodista e do que pasou coa propia revista Retranca, que probou a diferenza de trato recibido respecto doutras publicacións e que,a pesar de todo, leva o asunto con retranca da boa.
E agora todo volve á normalidade.

O poder dos soños

Esta quincena tócame traballar de noite e non teño muito tempo para postear. É como di un compañeiro: " Traballar de noite inda o vou levando. O que non vai tan ben é durmir de día." A min pásame algo parecido e durmo mal e por anacos e o pior son os pesadelos. O outro día espertei porque me regalaba un familiar unha máquina para levantar pedras, ou sexa, para traballar duro. E hoxe espertei porque estaba subindo por unha escaleira de caracol dentro dun faro e había un " simpático " que cuspía pipas e, cando lle botei a bronca, quería pisarme a cabeza cando baixaba. Foi este un soño ideal para coller medo a esas escaleiras e eses espazos pechados.
Para ilustrar o posteo poño esta imaxe dunha rapaza que si ten problemas cos seus soños.

Descubertas varias

Neste domingo soleado puidemos visitar a Papa Noel que aos poucos vai gañando mobilidade para os tempos que se lle aveciñan.


Alí perto descubro unha meda marca Skoda: simply clever.

Este domingo dá para unha visita ao zoo onde descubro un inglés que asusta aos monecos e todo.

Tamén descubro que o becho que ten aparecido pola miña fábrica ten nome e ten uns familiares un chisco especiais.

E non podo pechar este posteo sen a fotografía dos animais que máis gustaron ao Leo.

Unha de arbañiles

Na miña cazata de fotos curiosas non deixei atrás esta pintada de " arBAÑLES FILLOS DE PUTAS ". Tráioa aquí por curiosidade, por querer saber cal será o motivo para escribir isto. Será polos piropos que soltan ?. Lendo na interrede topei uns piropos bestias, bestias que ben merecen esa pintada pero como no medio do esterco podes topar flores aquí deixo algún:

- Dime como te chamas e pídote por Reis !.

- Iso é andar e o resto é estropear o chan.

- Como avanza a ciencia que conseguiron que os bombóns andasen.

Recollidos

Os días son máis curtos e a noite vén fría. Un xa non ten ganas de andar fóra da casa e as rúas quedan para xente con ganas de festa e de pintar bandeiras galegas tan curiosas como estas.
Encántame o lema final que é tan contundente e transparente: " Que el ritmo no pare, me cajo en dios ".

Catrilíngüe

Nun dos talleres que visitou o coche que non encendía ( que por fin acende e que o demo sexa xordo ), topei esta beleza de cartel catrilíngüe que roza a perfección no seu inglés do pataco ou de manual de electrodoméstico fabricado en Asia.

Tampouco é de extrañar a calidade da lingua se o asina Feijoo & Cía que xa daban trazas no 98 do plurilingüismo que defenden na actualidade ( anque apeando o pobre do idioma portugués ).

Casa das latas de Vilaguindastre

Pois si, no traxecto dunha farmacia a unha panadería da miña parroquia topei esta mostra de reciclado: unha nova casa das latas. Onte o día estaba de chuvia e tampouco a foto abarca toda a propiedade que queda fóra outra lancha que está á dereita. Tés que ampliar a foto dando dobre click para ver detalles curiosos.

Esta casa non é tan rimbombante como a outra pero ti dálle tempo que hai un par de anos apenas tiña algo.

En fin; imaxinación ao poder !.

Ledicia

Rematou setembro coas festas en Vilaguindastre e comezou outubro de mala maneira cunha tormenta impresionante, un coche que non encende, a tele que semella que por fin colle emisoras, internet que vai e vén, o frigorífico que acumula xeo, etc.
Pola contra houbo cousas boas como recibir un libriño e un debuxo agasallos dun blogueiro, uns zapatóns novos, algunha sorpresa e o avistamento de cousas curiosas que teño que fotografar.

Blogomillo no camiño a Arbo

No camiño a Arbo hai detalles que me fan lembrar o blogomillo. Un é o nome dunha empresa " Grania " que me fai lembrar a capital da que son rei nun libro de rol escrito por un blogueiro. Aquí está a proba de que non minto.



O cartaz de L&M faime lembrar ao blogo do mesmo nome. Será casualidade ou será relidade ?.

E como non todo vai ser interrede nin gaitas poño a foto dun amaño enxeñoso mui típico de aquí. Que non tés sitio para montar unha barbacoa ?. Pois nada: montas un voadizo enriba do camiño e chántala aí.